Dal je moguće čudo, da Sandžak oživi i nakon izdaje Suljove, Rasimove i svih drugih tzv. Bošnjačkih političara

Glas islama/Naše viđenje - Svjedoci smo vremena u kome se dešavaju sudbonosni događaji i donose važne odluke za  budućnost našu i narednih pokoljenja. Sandžački muslimani su preživjeli teške godine komunističke tame i lutanja i post-komunističke represije. Iako očuvan, bošnjački korpus u Srbiji je dobrim dijelom oslabljen. 

Za razliku od onih koji su, prkoseći surovosti uslova života u Srbiji, ostali da čuvaju svoj identitet i ulažu nadu u bolje sutra, veći dio ovog naroda potražio je egzistenciju na nekom drugom mjestu.
Danas je Bošnjaka Sandžaklija van Sandžaka mnogo više nego u Sandžaku. To je za neke možda poražavajući pokazatelj, ali ako imamo u vidu njihovu nostalgiju, ljubav i pažnju prema zavičaju, kao i snagu i položaj koji imaju u tom novom društvu, to se može iskoristiti kao veliki resurs.
No, budućnost ovog naroda danas, više nego prije, zavisi od stepena kolektivne svijesti i sopstvene odgovornosti za svoju sudbinu.
Prijašnji režimi, iako surovi i beskrupulozni, nisu išli do te mjere da mijenjaju istorijske činjenice. Ni jedan režim se nije usudio da briše ime Sandžak sa ovih prostora. Čak su i komunisti prefiks „sandžački“ imali u imenima svojih vojnih odreda, bolnica, preduzeća, gradova, sela, ulica itd.
Decenije kasnijih režima dovode do jačanja nacionalističkih snaga koje nastoje da brišu i potiskuju ime Sandžak sa svega spomenutog.
I tako očuvano, ime Sandžak, od izbora do izbora, dodatno i iz usta beogradskih političara, iako licemjerno izgovoreno,  nanovo bi se oživljavalo i dobijalo na značaju.
Iako Sandžak predstavlja regiju podijeljenu između Srbije i Crne Gore, odolio je projektima nestanka, davno predviđanih.
Crnogorski dio Sandžaka će tražiti svoje vrijeme, ali ovom srbijanskom je konačno došlo. Pitanje je danas sudbinsko: da li će očuvati svoje ime, svoje gradove i sela, ili će pripasti nekom neprirodnom regionu koji liči na tijelo kod kojeg je glava negdje daleko od ostalih organa. Da li će bošnjačko stanovništvo imati osnove za nove nade i perspektive, za bolji život u Srbiji, ili će spasa tražiti negdje drugdje?!
Kada su ovako važna pitanja za budućnost naroda, sudbina zavisi i od savjesti  pojedinaca koji su na čelu naroda. Ako bi se pitanje Sandžaka posmatralo iz te perspektive, rekli bi da nema straha i bojazni - Bošnjaci imaju svoje predstavnike na najvišim instancama vlasti, imaju dva ministra i najmanje šest poslanika. Uzgred budi rečeno, radi se o predstavnicima partija koje u svojim imenima nose prefiks Sandžak, ljudima koji su se, već davnih devedesetih, zalagali i za autonomiju Sandžaka.
Prateći događaje vidimo da zakon o podjeli Srbije na statističke regione, koji će se najvjerojatnije koristiti kao osnova za stvarnu regionalizaciju Srbije, prolazi Vladu, iako je podrazumijevao podjelu i brisanje Sandžaka sa mape Srbije. Skoro da nije zabilježeno da je neko postavio pitanje Sandžaka. Prešutno je odobreno ono što niko do sada nije. Nijedan režim nije pokušao uraditi, a kamoli od Bošnjaka pristanak dobiti za tako sraman pokušaj. Skupština je također bila zadovoljna, a glas su podigli samo Riza Haljimi i Čeda Jovanović, dok su Meho, Mujo, Munir, Esad i Bajro mirno sve podržali.
Sandžački narod je sve to sa čuđenjem pratio. Nigdje nema Sandžaka, nema glasa naših predstavnika. Nije čudo za one koji nisu iz Sandžaka, a predstavljaju ga na najvišim funkcijama, kao što je čudo za one koji su u njemu rođeni. Zašto šute?!
Međutim, dešava se nešto za mnoge neočekivano - pojavio se glas intelektualaca, stvarne elite, glas naroda.
Održan je veliki skup predstavnika političkih partija, nevladinih organizacija, intelektualaca, uglednih pojedinaca, ljudi iz naroda koji na najreprezentativniji način predstavljaju Bošnjake. Skup je dobio na značaju što se održao u sjedištu Mešihata Islamske zajednice, u Novom Pazaru.
Ko bi drugi stao u zaštitu interesa muslimana u Srbiji ako ne imami i ulema. Oni su najbliži narodu, njihova je odgovornost najveća. Islamska zajednica okuplja elitu i time akumulira energiju svih snaga u Sandžaku da se ne desi ono najgore, a to je nemarnost ili još gore - zaborav.
Ovaj skup je protekao u najboljem redu i usvojena je istorijska Deklaracija koju su potpisali skoro svi učesnici, osim onih koji su prespavali i skupštinsku raspravu. Oni na skupu u Novom Pazaru nisu mogli spavati zato što su prozivani da se izjasne, ali su zato odlučno kazali NE! Ne, čemu?! Na ovo pitanje nije znao odgovoriti, već je bilo jasno da je to unaprijed donijeta odluka.
Ovoga puta ćemo se kratko osvrnuti na pozadinu svega što je prethodilo i slijedilo nakon skupa.
Na samu najavu skupa probudili su se sandžački prvaci u Vladi Srbije i Parlamentu. Glas Sandžaka je ipak urodio plodom. Probudiše se predstavnici, osnovaše nekakav Forum poslanika. Za neupućene radosna vijest - možda će doći do nekog pomirenja. Međutim, Forum je još jedan pokazatelj surovosti aktera i nelogičnosti bošnjačke političke zbilje. U Beogradu prave forum, a u Sandžaku se biju, tuže i kleveću. U Beogradu se fino slažu, komuniciraju, a u Sandžaku narod zbog njih zavađen, pokidane rodbinske veze, ljudi osakaćeni, poginuli, poniženi itd. D ali je to istinsko pomirenje među Bošnjacima i normalizacija prilika, koje svi normalni ljudi odavno priželjkuju, ili je još jedna igra Beograda da se skrene pažnja sa rješavanja suštinskih pitanja koja tište Bošnjake.
Zanimljivo je da se nakon Deklaracije oglašavaju svi režimski igrači na terenu. Jedne boli što se Islamska zajednica miješa u politiku, drugi su zaduženi da je optuže za secesiju, treći imaju opet neki drugi zadatak. Najotvoreniji su plaćenici sa ahmedijom na glavi - ne biraju riječi da dokažu svoju odanost i poltronstvo. Na najočitiji način se oslikava njihova munafička priroda i izdajnička uloga. Ljudi koji ponizno kažu da im je himna „Bože pravde“ bliska i da tu nema ništa sporno. Svaki komentar je suvišan!
Način usvajanja Zakona o statističkim regionima u Srbiji iznio je na vidjelo mnoge vidove diskriminacije Bošnjaka muslimana i njihovom lošem položaju u Srbiji, o čemu već mjesecima govorimo, kao i frapantne vidove šovinizama u srbijanskom društvu.
Zakon je u svojoj prvoj formi, čiji dijelovi su dospjeli u javnost, predviđao da, primjera radi, Tutin bude u regionu sa Smederevom kako bi se nastavila dalja izgradnja bogatih opština na račun siromašnih na ime evropskih kredita i fondova.
Usvojena verzija Zakona, prema prvim pokazateljima, ovu surovu istinu prikriva tako da omogući diskriminaciju Bošnjaka na drugi, perfidniji način - sve opštine u jednom regionu, ali sa centrom negdje vani.
Dekleracija usvojena u Novom Pazaru će pokazati cijelom svijetu da Bošnjaci nisu slijep, neuk i zaostao narod. Deklaracija ne predstavlja prepreku Srbiji na putu daljih evropskih integracija,  ali je jasna poruka da se naša sudbina neće prepustiti na volju i nevolju dobro plaćenih bošnjačkih predstavnika u Beogradu.

 Preuzeto sa www.islamskazajednica.org

Wattwil, 21 Decembar 2007 god.

                    Poštovani posjetioci, cjenjeni Bošnjaci i Bošnjakinje,

 Bajro Omeragić

Evo Vam nudimo Audio zapis snimat u studio Radija B-92, kao i intervju u Word formatu sa Bošnjačkim poslanikom u Skupštini Srbije gos. Bajrom Omeragićem.Neće Vam biti teško da dođete do zaključka kako se naš poslanik grčevito bori za svoj Sandžak i Bošnjački narod Sandžaka. Posebno kako se bori da sačuva svog predpostavljenog, svog idola i šefa gos. Sulejmana Ugljanina. Da je kojim slučajem svu svoju energiju koju je potrošio na promociji sebe, svoga djeda, babe i porodice Omeragića, preusmjerio na zaštiti svoga naroda i promociji Sandžaka nesumnjivo je da bi danas naš narod imao nade za svoju srećniju budućnost i nade da će Sandžak ipak preživjeti. Njegova grčevita borba da dokaže Srbima da se do juče nije borio za Autonomiju Sandžaka zajedno sa njegovim šefom, Sulejmanom Ugljaninom, kao i njegova borba da dokaže činimi se sebi a i drugima da je on bio veliki biznismen u Švicarskoj i da  njega kako i sam kaže svi znaju kao poznatog poslovnog čovjeka (tapkaroša Avio karata pri agenciji Albanaca iz Malesije) najbolje govore zašto je Sandžak doživio ovo što je sada i zašto je Bošnjački narod u stanju u kojem se danas nalazi. Ipak Vama propuštam da sami najbolje ocijenite nakon što saslušate ovaj Audio zapis. 

ODRŽAN KONGRES BOŠNJAKA SANDŽAKA

N.Pazar, 04.04.2006

NOVI PAZAR – Na Kongresu Bošnjaka Sandžaka koji je u subotu održan u Novom Pazaru usvojena je Rezolucija o rešenju statusa celovitog Sandžaka i položaju Bošnjaka u ovom regionu. U tekstu Rezolucije se navodi da se bilo kakva podela Sandžaka neće priznati i da "on mora ostati celovit u granicama koje su mu priznate na zasedanju AVNOJ-a 1943.godine".

"Bilo ko da donese akt o cijepanju Sandžaka bošnjački narod to neće priznati i suprotstavit će se tome svim demokratskim sredstvima", navodi se u Rezoluciji. Kongres je održan na inicijativu građana, a u samu organizaciju bile su uključene vanparlamentarne stranke Sandžačka alternativa (SA), Sandžačka demokratska unija (SDU) i Narodni pokret Sandžaka (NPS) koji ima odbornike u Tutinu i Sjenici.

 Na Kongresu, kojim su odlučivala 783 delegata, proglašeno je da se Bošnjacima vraća status naroda koji je oduzet Žabljačkim ustavom. Učesnici skupa su obnovili rad Bošnjačkog nacionalnog veća Sandžaka (BNVS) kao najvećeg političkog tijela Bošnjaka koje treba da zastupa interese ovog naroda. "BNVS će postupati u skladu sa referendumskom odlukom gradjana iz 1991.godine o potpunoj političkoj i teritorijalnoj jedinici Sandžaka", navodi se u Rezoluciji. Kongresu Bošnjaka Sandžaka prisustvovali su predstavnici Posmatračke misije Evropske unije, Ambasade Slovenije u Srbiji i Crnoj Gori, Zajednice sandzačke dijaspore i nekoliko gostiju iz Bosne i Hercegovine medju kojima je bio Omer Behmen, jedan od najbližih saradnika Alije Izetbegovića.

Kongresu nisu prisustvovali predstavnici koalicije Liste Sandžak Sulejmana Ugljanina i Sandžačke demokratske partije Rasima Ljajića, iako su bili pozvani.

Sandžak celovit, Bošnjaci narod

Novi Pazar - Učesnici kongresa Bošnjaka Sandžaka zatražili su da ova oblast dobije autonomiju na osnovu referenduma iz oktobra 1991. godine i usvojili deklaraciju u kojoj piše da Sandžak treba da bude celovit, a Bošnjaci narod. U tekstu deklaracije se navodi da ako "bilo ko donese akt o cepanju Sandžaka, bošnjački narod to neće priznati i suprotstaviće se svim demokratskim sredstvima", i dodaje da su granice Sandžaka priznate na "zasedanju AVNOJ 1943. godine". Proglašeno je i da se Bošnjacima vraća status naroda koji je oduzet Ustavom SRJ.

Kongres Bošnjaka Sandžaka inicirala je najmlađa koalicija bošnjačkih vanparlamentarnih stranaka - Sandžačka demokratska unija, Sandžačka alternativa, kao i Narodni pokret Sandžaka, koji ima odbornike u Tutinu u Sjenici. Održan je minulog vikenda u Novom Pazaru, a prisustvovala su mu je 783 delegata iz svih sandžačkih gradova.
Jasmina Nušević, član najužeg rukovodstva Stranke za Sandžak, rekla je da prema platformi ove partije, ukoliko se razdvoje Srbija i Crna Gora, Sandžak bi trebalo da bude prekogranična regija, a u slučaju da državna zajednica opstane, administrativno-teritorijalna jedinica.
Učesnici skupa obnovili su rad Bošnjačkog nacionalnog veća Sandžaka (BNVS) kao najvišeg predstavničkog tela Bošnjaka u Sandžaku, bez koga se ne mogu donositi odluke o statusu.
Na ovom skupu izabrana su 63 člana BNVS, odnosno dve trećine je izabrano a jedna trećina članova se kooptira. Među onima koji su izabrani su članovi rukovodstva partija koje su inicirale održavanje ovog kongresa. Predsednik BNVS i organi biće naknadno izabrani.
Kongresu Bošnjaka Sandžaka prisustvovali su predstavnici Posmatračke misije EU, Ambasade Slovenije u SCG, Zajednice sandžačke dijaspore, kao i nekoliko gostiju iz BIH, među njima i Omer Behmen, visoki funkcioner SDA BIH. Skupu nisu prisustvovali predstavnici koalicije Lista za Sandžak Sulejmanina Ugljanina i Sandžačke demokratske partije, mada su bili pozvani.
U publikaciji "Prava manjina u multietničkim sredinama u Sandžaku" koju je Sandžački odbor za zaštitu ljudskih prava i sloboda nedavno objavio podseća se da je poslednju deceniju dvadesetog veka obeležila napetost u ovom regionu kao i brojni primeri najtežih oblika kršenja ljudskih prava: ubistva, pljačke, otmice, politički montirani procesi...
Stoga se preporučuje kao neophodno usvajanje zakona o zaštiti manjina na republičkom nivou koji bi konkretizovao manjinska prava, ali i zakonao nacionalnim savetima, koji bi preciznije regulisao pitanje izbora i nadležnosti ovih tela. Tako bi se rešili problemi koji su se do sada javljali u konstituisanju i radu nacionalnih saveta koji bi trebalo da se bave predstavljanjem manjina i očuvanjem njihovog identiteta.
Na stanje u Sandžaku uticala je blizina dva krizna žarišta, BIH i Kosovo, ali i nedefinisani status Bošnjaka. "Put prevazilaženja posljedica razorne propagande, etničkih stereotipa i predrasuda, imajući u vidu ranija negativna iskustva, biće veoma mukotrpan", smatra Sandžački odbor za ljudska prava.
Ova nevladina organizacija ističe da Sandžak, kao sastavni deo ove države i društva, ne sme ostati na margini i da ekonomska kriza ovu regiju godinama uništava. "Izvjestan privremeni ‘privredni bum’ Novog Pazara je bio više rezultat delovanja sive ekonomije nego planskog razvoja. To pokazuje i sve izraženije zamiranje novopazarske ‘male privrede’. Državni mediji, međutim, i dalje uporno govore o daljem privrednom ‘bumu’ Novog Pazara, čime se zapravo skida odgovornost sa države da mu pomogne", piše, pored ostalog, u ovoj publikaciji. S. Novosel - S. Biševac

PODGORICA - Bošnjački blok za jedinstveni Sandžak i zajedničku državu Srbija i Crna Gora pristupio je danas crnogorskom bloku stranaka koje se zalažu za očuvanje državne zajednice. Iz bloka za zajedničku državu je saopšteno da je to dogovoreno na sastanku njegovih lidera Predraga Bulatovića, Predraga Popovića, Ranka Kadića i Gorana Danilovića sa predstavnicima Bošnjačkog bloka Erdžanom Fetahovićem i Šefketom Krcićem. Bošnjački blok formirale su juče u Rožajama Bošnjačka demokratska stranka, Bošnjačka nacionalna zajednica u Crnoj Gori, Matica Bošnjaka, Bošnjački kulturni centar, Udruženje studenata
Sandžaka i Udruženje pisaca Sandzaka. U sporazumu o formiranju tog bloka navodi se da im je interes očuvanje SCG i jedinstvenog Sandzaka kao garanta ostvarenja jedinstva nacionalnog bića Bošnjaka. 

Bošnjačko Nacionalno Vijeće Sandžaka / Srbije i Crne Gore

Subota, 21 januar 2006 god. Wattwil-CH         

  Bošnjačko Nacionalno Vijeće u Srbiji i Crnoj Gori  

Obraćanje podpresjednika BNV-Srbije i crne gore Dr. Amera Halilovića Bošnjacima Sandžaka, Srbije i c. gore u dijaspori-Švicarska u prepunoj sali pred nekoliko stotina Sandžačkih Bošnjaka..

            Audio zapis  tipkati na           ili na sliku:

Zaštita prava manjinskih naroda i nacionalnih manjina

- Zakon o zaštiti prava i sloboda nacionalnih i etničkih manjina u SiCG

- Povelja o ljudskim i manjinskim pravimai građanskim slobodama

- Pravilnik o načinu rada skupština elektora za izbor saveta nacionalnih manjina

- Evropska povelja o regionalnim i manjinskim jezicima

- Evropska konvencija za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda

DRAGANU ĐUROVIĆU I GZIMU HAJDINAGI JUČE URUČEN PAKET ZAHTJEVA

Bošnjaci “tuže” Vladu Miroslavu Lajčaku

Predstavnici Bošnjačkog nacionalnog vijeća nezadovoljni položajem Bošnjaka u Crnoj Gori juče su počeli razgovore sa Vladom Crne Gore o ostvarivanju njihovih nacionalnih prava. Oni su najavili da će se uskoro obratiti međunarodnim predstavnicima i visokom izaslaniku EU za referendum u Crnoj Gori Miroslavu Lajčaku sa zahtjevom da izvrši pritisak na crnogorski republički kabinet da poštuje bošnjačka manjinska prava.
- Sa potpredsjednikom Vlade Draganom Đurovićem i ministrom za manjine Gzimom Hajdinagom razgovarali smo o ostvarivanju osnovnih nacionalnih prava Bošnjaka u Crnoj Gori. Podsjetili smo Vladu da je Vijeće izabrano na osnovu Ustavne povelje i pratećeg zakona o zaštiti manjina, koji je potpisala crnogorska aktuelna vlast. Negodovali smo jer nam dosad nije omogućeno da ostvarujemo elementarna prava. Upozorili smo da smo legitimni zastupnički organ bošnjačkog korpusa i da je potrebno da Vlada obezbijedi određeni dio sredstava za finansiranje barem Ureda vijeća u Rožajama - kaže Amer Halilović, potpredsjednik Bošnjačkog nacionalnog vijeća u SCG. On dodaje da je Vijeće tražilo od Vlade da Bošnjacima zvanično prizna simbole i nacionalne praznike koje je Vijeće shodno svom Statutu usvojilo.
- Tražili smo da nam se prizna pravo na službenu upotrebu bosanskog jezika u sredinama gdje za to postoje uslovi, da se ispoštuje preporuka Ministarstva za manjine i da se već ratifikovana evropska konvencija o regionalnim ili manjinskim jezicima dopuni sa bošnjačkim jezikom. Sugerisali smo predstavnicima Vlade da je potrebno da se pokrene inicijativa da se konvencija dopuni ovog mjeseca i da se u školama, gdje postoje zakonski uslovi, u nastavu uvede predmet bosanski jezik sa elementima nacionalne kulture. Mi već imamo udžbenike i nastavne planove i programe koji su prihvaćeni u Srbiji i po kojima se izvodi nastava. Insistirali smo da imamo više prostora na državnim medijima da bi mogli da prezentujemo našu kulturu i tradiciju. Uskoro ćemo poslati zahtjev javnom servisu da nam se omogući veći pristup na medijima, da bi jednom nedjeljno imali polučasovnu ili jednočasovnu emisiju - objašnjava Halilović. Prema njegovim riječima, Vlada je imala razumijevanja za zahtjeve Bošnjaka.
- Očekujemo da će se razgovor o svim problemima uskoro nastaviti. Narednih dana očekujemo razgovore sa predstavnicima međunarodne zajednice, a sa Lajčakom početkom iduće sedmice. Lajčaku ćemo iznijeti sve probleme o kojima smo razgovarali u Vladi Crne Gore - ističe on. Halilović kaže da konkretnog dogovora sa Vladom Crne Gore nije bilo, ali da ga uskoro očekuje.
Predsjednik Izvršnog odbora Vijeća Bošnjaka u SCG i narodni poslanik u Skupštini Srbije Esad Džudžević kaže da Vijeće želi da bude partner Vlade Srbije i Crne Gore.
- Nemamo nadležnost za političke stavove. Naš cilj je da postignemo upotrebu službenog jezika i pisma, obrazovanje u skladu sa svojim nacionalnim vrijednostima, informisanje na maternjem jeziku, zaštitu kulturne baštine, i srazmjerno učešće u policiji, sudstvu, lokalnim organima - do Vlade i parlamenta. Uspjeli smo da ostvarimo zadovoljavajući položaj na svim prostorima bivše Jugoslavije. Najmanje smo zadovoljni ostvarivanjem naših prava u Crnoj Gori - naglašava Džudžević.
On dodaje da Vijeće interesuje ostvarenje ključnih stavova vezanih za djelatnost Vijeća u državi koja se još uvijek zove Srbija i Crna Gora, a jedan je međunarodno priznati subjekt.
- Bošnjačka nacionalna zajednica kao jedan korpus pokušava i uspijeva u svim državama bivše Jugoslavije da svoja prava ostvari u skladu sa pozitivnim zakonskim propisima i međunarodnim standardima - ističe Džudžević, dodajući da je 2005. godina obilježena početkom ostvarivanja nacionalnih prava Bošnjaka što se već realizuje u Srbiji.
- Odgovara nam fokusiranost međunarodne zajednice na Crnu Goru zbog predstojećeg referenduma i to je pogodna mogućnost da konačno ostvarimo naša manjinska prava - ocjenjuje Džudžević.
On je optužio Vladu Crne Gore da je kriva što se čeka dvije i po godine da razgovori o ostvarivanju nacionalnih prava Bošnjaka počnu.
On dodaje da pitanje referenduma prepušta političkim strankama i udruženjima.
- Lajčaku ćemo ispostaviti račun i reći da od njega očekujemo da izvrši pritisak na Vladu Crne Gore da poštuje naša manjinska prava - zaključuje Džudžević.

M.B.

Vukovićeva izjava rigidna

- Rigidna je izjava funkcionera Demokratske partije socijalista Miodraga Vukovića koji tvrdi da u okviru “Lige za Sandžak” u liku sandžačkih profitera funkcionišu i dvojica-trojica Bošnjaka sa sjevera Crne Gore - ocjenjuje Avdo Gorčević.

Džudžević: Ne ubjeđujem Bošnjake da glasaju za SCG

Džudžević je demantovao da u južnom dijelu Sandžaka među Bošnjacima vodi kampanju za očuvanje SCG i da ih ubjeđuje da glasaju za zajedničku državu.
- Referendum je stvar demokratske procedure koja se usaglašava sa standardima međunarodne zajednice. Građani Crne Gore će se na osnovu svoje savjesti i svjesti opredijeliti za opciju koju smatraju da je za njih najracionalnija. Nas interesuje ostvarenje prava koja u Crnoj Gori nemamo - naglašava Džudžević. On dodaje da ne dijeli stav Bajra Omeragića predstavnika Koalicije “Lista za Sandžak” koji je pzovao Bošnjake da glasju za SCG.
- Njegovo je pravo da iznese stav svoje političke organizacije, iako se s tim ne slažem. Građani imaju pravo da biraju i budu birani. Naš cilj je da sa Vladom Crne Gore na evropski način okončamo priču o ostvarivanju naših nacionalnih prava. Stav o referendumu nemamo - zaključuje Džudžević.

Hajdinaga brine samo o Albancima

U Vijeću Bošnjaka tvrde da ih ne interesuje referendum, nego je njihov cilj da počnu da se ostvarivanjem nacionalnih prava.
- Srbija i Crna Gora bile zajedno ili samostalne moraju da ostvaruju svoje međunarodne obaveze. Od Hajdinage smo dobili uvjeravanja da je u proceduri zakon o manjinama. Pitali smo ga da li je ministar za albanska ili manjinska pitanja. Kao državni činovnik Hajdinaga brine brigu o albanskoj manjini- kaže Halilović.

Radio Slobodna Evropa

22. Mar. 2004.
EKSLKLUZIVNI INTERVIEW: Kemal PURIŠIĆ, potpredsjednik Bošnjačke demokratske alternative CG (BDA CG) i savjetnik za razvoj i investicije u SO Plav

U CRNOJ GORI JE NA DJELU POLITIKA NACIONALNE I KULTURNE ASIMILACIJE BOŠNJAKA

Razgovarao: Esad KRCIĆ

BOŠNJACI.net: Gospodine Purišiću, počet ćemo ovaj razgovor od teme koja kruži ovih dana dražvnom zajednicom SiCG, a posebno sjevernim dijelom CG. Naime, šef VBA (bivši KOS) pukovnik Momira Stojanović je u interviju za Novinsku agenciju “Tanjug” rekao da na području Plava i Rožaja postoje “muslimanski fundamentalisti” te “ekstremističke organizacije”, koje su po njegovim riječima povezani sa teroristima. Možete li nam konkretno reći o čemu se radi?
Kemal PURIŠIĆ: Radi se o opasnoj i tendencioznoj podvali ekstremizma Bošnjacima i drugim pripadnicima islamske vjeroispovijesti, koji su sasvim sigurno lojalni gradjani Crne Gore i koji su, može se reći, pokazuju veliku dozu patriotizma prema ovoj republici. Crna Gora je sa svoje strane, imajući u vidu historiju odnosa države prema Bošnjacima još uvijek veliki dužnik. Nažalost, može se lahko dokazati da ni nakon svog tzv. gradjanskog ustrojstva nije pokazala elana da ih tretira kao svoje i ravnopravne gradjane. Ta okolnost je ostavila dovoljno prostora da se bez ikakvih posljedica atakuje na elementarna prava gradjana, pa i konstruišu neobične izmišljotine poput ove. Očigledno je da su drugi neki motivi, a ne profesionalna zabrinutost podstakli pukovnika Stojanovića da ukaže na opasnost od samo njemu znanog “muslimanskog terorizma” u Crnoj Gori, pa je iskonstruisao pomenutu podvalu i od vjernika stvorio “Vehabije” i “teroriste”. Stil ove izjave i timing odaju utisak da se na našim prostorima malo toga promijenilo u odnosu na blisku prošlost, naročito kada su u pitanju manjinske zajednice. Čudi dakle okolnost da je šef tajne vojne policije državne zajednice uznemirio bez ikakvog razloga ukupnu javnost, naročito Bošnjake i to na mubarek dan Kurban bajrama, velikog islamskog praznika mira i solidarnosti. Bombastični naslovi i udarne vijesti svih medija su dodatno podgrijali stvar po već oprobanom receptu.

Da li su svi koji nose brade i ulaze u plavske i rožajske džamije potencijalni neprijatelji države?

Može se reći ništa novo za naše okolnosti. Koliko ja, makar i uzgradno pratim naše ukupne i političke prilike, rijetko kad se afirmativno izvještavalo u javnim medijima o Plavu i o Bošnjacima. Bez obzir na to da li će gospodin Stojanović ubijediti državni vrh i ministra Tadića i pomoćnika ministra Maraša da su svi koji nose brade i ulaze u plavske i rožajske džamije potencijalni neprijatelji države, krajni cilj je , dobrim dijelom ostvaren. Medijski efekti bilo kojeg demantija ne mogu ni blizu da ostave utisak koji stvara ekskluzivno objavljena vijest. Područje je dakle označeno kao potencijalno nestabilno, a mogući remetilački faktor su 0,6% Bošnjaka, pripadnika islama, koji iz vjerskih razloga “skraćuju brkove a puštaju bradu” pokušavajući i na taj način da praktikuju islam onako kako su ga praktikovali izvorno (čitaj «fundamentalno») prvi pripadnici islama, gle čuda i prvi velikodostojnici i nekih drugih vjeroispovjesti.

Političko ludilo i novinarsko beščašće stvorili su platformu za posljednji genocid

BOŠNJACI.net: Kako su gradjani Plava i Rožaja, i uopće CG prihvatili ovako paušalne izjave šefa VBA (čitaj KOS-a), pri tom ne nudeći konkretne dokaze, ili pak imena tih nekih “ekstremista i terorista”?
Kemal PURIŠIĆ: Mislim da nisu puno iznenadjeni, jer im se vrlo često priredi slična farsa. Uznemirini jesu jer su im još svježi utisci iz vremena političkog ludila i novinarskog beščašća koja su stvorila platformu za posljednji genocid. Naročito su uznemireni što se ponovo iz vrha vojnih vlasti sumnjiči cio jedan narod da snuju zavjere o stvaranju tzv. islamske države “Sandžak”. Naravno, ljudi se sjećaju da je iz iste kuhinje podvala i laži stvorena haranga, hapšenja, progoni, miniranja objekata, etničko čišćenje, sudjenje političarima i td. a koja je rezultirala masovnim egzodusom Bošnjaka sa prostora gdje tradicionalno žive.

BOŠNJACI.net: Prateći medije ovih dana, osim nekih bošnjačkih organizacija i intelektualaca, kao i možda par crnogorskih stranaka koje su žučno reagirali na Stojanovićevo paušalo istupanje čini mi se da čelne političke ličnosti u CG, pa i SiCG uglavnom šute. Zašto?
Kemal PURIŠIĆ: Dobro ste zapazili da je uglavnom izostala ozbiljna kritika pomenute izjave, iako se u državnim medijima najavljuje da će se na nadležnim mjestima razmotriti sporni intervju i njegovi učinci. Blago rečeno, čudno je što gospodin Vujanović kao član Vrhovnog savjeta odbrane nije ništa znao o “strašnoj opasnosti” od islamskog ekstremizma, gospodin Marović i ministar Tadić kao i pomoćnik Maraš misle da je pomenuta opasnost pod kontrolom, a za to vrijeme pukovnik Stojanović već daje uzbunu svim čuvarima reda i poretka. To ipak govori o slaboj civilnoj kontroli ove službe, kao i efektu izbornih rezultata u Srbiji i nove politike koja se u tom smislu nazire.
Dakle, uslijedila je dosta blaga i zakašnjela reakcija civilnih šefova pukovnika KOS-a. Oni ga ustvari nisu ni demantovali već su nastojali samo da umire javnost.

Bošnjacima ne vjeruju oni za koje su glasali

BOŠNJACI.net: Ovo se također odnosi i na najodgovornije državne institucije, zašto šuti Vlada, zatim Ministarstvo unutrašnjih poslova i Vojska, oni se još uvijek nisu javno odredili prema Stojanovićevom istupanju, koje očito nema osnova?
Kemal PURIŠIĆ: Već sam napomenuo da situacija u državnoj zajednici i nedavno održani izbori u Srbiji sigurno doprinose konfuziji. Ipak, problematično je što će se o ovom ekscesu razgovarati izgleda isključivo na pritisak nekoliko uticajnijih pripadnika bošnjačke nacije. Taj indolentan i podozriv odnos prema trećini svojih birača je blago rečeno čudan. Medjutim, to je prevashodno njihov problem. Najbliže su očigledno istini oni koji tvrde da Bošnjacima ne vjeruju ni oni za koje su glasali.
Inače, na čelu vojnog ministarstva je Boris Tadić, podpredsjednik Demokratske stranke koja je dobila većinu bošnjačkih glasova u Srbiji, a njegov pomoćnik je Vukašin Maraš, uticajni član i predstavnik DPS-a, stranke koja je takodjer dobila veliku većinu bošnjačkih glasova u Crnoj Gori. Otuda veoma čudi izostanak brze i efikasne istrage o njoj, bez obzira što očigledno izjava ne «drži vodu».

BOŠNJACI.net: Šta mislite odakle taj “strah” koju iznosi jedan šef tajne službe od pripadnika islama, kada se zna da na podurčju sadašnje zajednice njih ima nešto oko 2%?
Kemal PURIŠIĆ: Ne vjerujem da se pukovnik Stojanović plaši ekstremizma o kojem govori, jer on najbolje zna da ne postoje razlozi za strah, da ne postoji dakle organizovani ekstremizam u redovima Bošnjaka, pa i pripadnika islama na ovim prostorima, niti bilo kakva aktivnost na organizovanom radu oko stvaranja države “Sandžak”. Procjene koje su pomenute su apsurdne iz više razloga. Naime, ne postoji realna opasnost po državni poredak, kao i državu od desetak miliona gradjana od par stotina vjernika, makar i bili ekstremisti, niti pak od jednog manjinskog naroda koji jedva da ima oko polovinu stanovništva na prostoru nekadašnje administrativno-teritorijalne jedinice Sandžak. Pritom ovaj narod čini tek oko 2% ukupnog stanovništva države. Zatim islam kao religija u suštini izgradjuje odnos lojalnosti prema državi u kojoj živi, što je duboko ukorijenjeno u islamskoj tradiciji. Takodjer, jasno se uočava odsustvo “opasnih” političkih programa, odsustvo resursa da se postave takvi ciljevi kao i trenutno vladajuće političko raspoloženje i široka disperzija političkih opcija kod Bošnjaka u obje države članice državne zajednice. Sve ovo govori o neutemeljenosti ocjene koju je dao pukovnik Stojanović. Ovdje želim da pomenem da su mnogi pripadnici bošnjačkog naroda, politički aktivisti i drugi gradjani, po istoj optužbi hapšeni, osudjeni, robovali i bili potom pomilovani i rehabilitovani, očigledno zbog neutemeljenosti optužbi. Jednako tako je proizvoljan i netačan i dio optužbi upućen nekim političkim partijama i ljudima koji su bliski Islamskoj vjerskoj zajednici u Srbiji. Lahko se može dokazati da nikada u zadnjih stotinjak godina nije postojao ovakav ili sličan program kod Bošnjaka kao vladajuće političko opredjeljenje i težnja, nasuprot velikodržavnim i genocidnim programima njihovih susjeda.
Ukoliko pak ovakvim insinuacijama ova služba želi da spriječi ostvarenje legitimnih prava manjinskih naroda u skladu sa najboljom tradicijom evropskih naroda, i plašeći narod, pokušava da spriječi dolazak evropskih standarda na naše rpostore, onda radi, nadam se, uzaludan posao.

BOŠNJACI.net: Hoće li opštiniski zvaničnici Plava i Rožaja, koje su očito na udaru KOS-ovaca, pokrenuti krivični postupak protiv Stojanovića za raspirivanje medju nacionalne i vjerske mržnje i netrpeljivosti?
Kemal PURIŠIĆ: Lično ne vjerujem da će se pukovnik naći na sudu, iako je nesporno da je svojom izjavom uznemirio javnost i doprinio stvaranju uslova za širenje medjunacionalne i medjuvjerske netrpeljivosti i nerazumijevanja. Sigurno je da ovakve izjave veoma štete nerazvijenim i pograničnim opštinama kakve su Plav i Rožaje jer unose nesigurnost i time podstiču demografsko pražnjenje ovog prostora, doprinose njihovoj izolaciji i sprječavaju procesa bržeg investiranja u njegovog razvoja.

Praktikovanje islama, stil oblačenja i izgled vjernika je unutar muslimanska stvar

BOŠNJACI.net: Stojanović u spomenutom intervjuu navodi neku grupu u Plavu i Rožaju nekih 200 pripadnika islama koji načinom oblačenja i saznanjema islam tumače na neki drugačiji način, odnosno poznatiji kao politički pokret “Vehabija”. Poznajući neke od njih znam da su to mirni momci i iz čestitih bošnjačkih porodica. Koliko po Vašem mišljenju oni kao takvi mogu predstaljati opasnost za neku zajednicu ili pak državu u ovom slučaju SiCG posebno ako se zna da ti momci nemaju nikave veze sa ektremizmom i terorizom koji im se nekontrolirano i bez argumentacije spočitava?
Kemal PURIŠIĆ: Pojava navodnog “vehabizma” na našim prostorima, odnosno pojava odredjenih (manjih) razlika u praktikovanju islama, a koje se ogledaju u načinu obavljanja namaza, stilu oblačenja i izgledu vjernika je, u najmanju ruku, unutarmuslimanska stvar. Ta naša stvar, dakle, nema nikakve veze sa islamskim ekstremizmom, ali ima veze sa odnosima unutar mezheba u islamu. Obzirom da je to relativno novo na našim prostorima, da utiče na «akciono jedinstvo» u džematu, da je izazvalo rasprave i podozrenja, poželjno je da se pitanje raspravi unutar uleme. To svakako nije problem KOS-ovaca niti treba oni da ga rješavaju.
Na ovu pojavu, po mom mišljenju, treba isljučivo gledati kao na jednu od posljedica globalizacije svijeta i preispitivanja dosadašnje prakse u tumačenju i praktikovanju islama na Balkanu.
Svjedoci smo, nažalost, da se jedino uz pojam “islamski fundamentalizam” može lahko nakalemiti retrogradnost, radikalizam i dr. pežorativna svojstva, i ako ovaj pojam u suštini znači težnju da se islam shvati i praktikuje na izvorni način, što nije opasno i nazadno, naprotiv, imajući u vidu samu suštinu islamskog vjerovanja.
Iskreno govoreći u Plavu i Gusinju, nažalost, ima relativno mali broj vjernika, koji redovno obavljaju namaz u džemaatu. Medju njima ima, koliko ja znam, desetak mladića koji podsjećaju na navodene “vehabije”, iako oni tvrde da to nisu, niti po mome sudu, znaju išto o «vehabizmu». Mislim da se uglavnom radi o čestitim mladićima i iskrenim vjernicima, od kojih ne prijeti nikome opasnost, naročito ne državi. Jer pravi vjernici, bogobojazni ljudi, ne mogu biti opasni, već samo korisni gradjani koji šire prijateljstvo, ljubav, poštovanje na principima Božjih ćitaba Zebura, Tevrata, Indžila i Kur’ana.
S druge strane, mislim da jako zabrinjava činjenica da se i država i KOS sve češće miješaju u zakonom garantovanu autonomiju IVZ sa željom da tu arbitriraju, sumnjiče i podmeću.
Pripadnici i velikodostojnici drugih vjeroispovjesti koji takodjer nose bradu uopšte nisu sumnjivi elementi čak ni onda kada ispoljavaju visoki nivo ratobornosti i radikalizma, do mjere da ih u tome moraju sprječavati policiski kordoni.

Plav je čvrsto prikovan na dnu ljestvice najnerazvijenih opština u Crnoj Gori

BOŠNJACI.net: Složit će te se da promijenimo temu. Plav je još prije raspada SFRJ slovio za jednu od najsiromašnijih opština, kakva je danas ekonomska situacija u Plavu, pa i CG?

Kemal PURIŠIĆ: U Plavu, kao i u CG, ekonomske prilike su vrlo loše a to je posljedica više faktora. Naša opština je uvijek imala slabo razvijenu i niskoakumulativnu strukturu privrede, uglavnom zbog toga što se u razvoj nedovoljno ulagalo. To je uslovilo mali broj zapošljenih radnika, ekstenzivnu poljoprivrednu proizvodnju, slabo razvijen sektor usluga. Takodjer, opština ima loš saobraćajni položaj, neizgradjenu osnovnu komunalnu i društvenu infrastrukturu, obavezu da ravnomjerno razvija neophodnu infrastrukturu u dva opštinska supcentra itd. I tada i sada čvrsto smo prikovani na dnu ljestvice koja pokazuje razvijenost opština u Crnoj Gori, mjereno uobičajenim parametrima razvijenosti. Ti parametri govore da imamo tek 42,7% republičkog prosjeka razvijenosti, izraženo kroz sintetički kojeficijent razvijenosti.
Žestoka ekonomska kriza koja vlada ovim prostorima, bukvalno je zbrisala postojeću privredu i u Crnoj Gori i u Plavu, pa su mnoga od preduzeća dospjela u stečaj ili likvidirana. Ova preduzeća godinama nisu ništa proizvodila, radnici ne primaju zarade ili se nalaze u štrajku, a ovih dana i formalno većina uposlenih radnika je proglašena tehnološkim viškom i upućeni su na Biro rada.
Većina plavskih preduzeća je privatizovana kroz postupak masovne vaučerske privatizacije, ali od toga do sada nije bilo fajde, jer kao ni prijedhodno državni fondovi, tako ni sada privatizacioni fondovi nisu ništa učinili da se sačuva ili pokrene proces proizvodnje. Ovo važi i za preduzeća koja objektivno rečeno, imaju solidne proizvodne mogućnosti (drvoprerada, turizam i ugostiteljstvo, proizvodnja plastike, mliječnih proizvoda).
Nakon 15 godina propadanja privrede, sadašnje stanje izgleda od prilike ovako: broj zapošljenih radnika pao je sa 2250 na oko 1400, od čega samo pola radi u privredi, ali zato ne primaju zarade za period od godinu dana ili više ili pak primaju garantovane zarade. Posao traži oko 1750 ljudi, od čega tridesetak sa VŠS ili VS. Male i neredovne penzije prima oko 1200 penzionera, a oko 460 porodica prima materijalnu pomoć za izdržavanje.
Ovih dana se dešava završni čin ekonomsko-socijalnog kolapsa plavske privrede. Radnici koji su se bar malo nadali da će sačuvati svoj posao i primati makar garantovane zarade se masovno upućuju na biro rada zbog uvodjenja stečaja i proglašenja tehnološkog viška.

BOŠNJACI.net: Koliko se crnogorsko rukovodstvo zalaže da Plav, pa i druge manje opštine krenu nekim putem razvitka, odnosno reformi kako su najavljivali oni koji već više od 10 godina vedre i oblače u crnogorskoj politici?
Kemal PURIŠIĆ: Mislim da tzv. razvojne mjere iz Vladine agende tek simbolično popravljaju ekonomske prilike u Crnoj Gori, pa nekog boljitka praktično i nema, jer se mali pozitivni efekti ponište velikim nepovoljnim trendovima u proizvodnji i životnom standardu.
Najveći problem za našu opštinu i njoj slične je što Vlada nema politiku ravnomjernog razvoja regiona, koja bi podsticala brži razvoj nerazvijenih područja i njihovu integraciju u privredne tokove. Ustvari, od momenta ukidanja FNP-a nestao je svaki ozbiljniji razvoj ovog područja.
Drugi evidentni problem odnosno neodgovornost ili nemarnost Vlade je, što su dozvolili da upravni organi državnih fondova i direktore koje su ovi organi birali uz saglasnost Vlade, odnosno državnih fondova, dokrajče nejaku plavsku privredu. Treba jasno reći da su tzv. državni fodovi ( Fond za razvoj, Fond PIO i Fond zapošljavanja), a koji su bili pod direktnim uticajem Vlade za cio period od početka privatizacije do postupka masovne vaučerske privatizacije, prije dvije godine, dakle za punih 12 godina, imali sve ingerencije za postavljanje upravnih i poslovodnih struktura u preduzećima, pa dakle i odgovornost za ostvarene poslovne rezultate i sudbinu privrednih kolektiva.
Treći značajni problem je što ni sada Vlada ne pokazuje ozbiljnije interesovanje, da se u saradnji sa većinskim vlasnicima obezbijedi solidni strateški partner za ulaganja u pokretanje i dinamizaciju proizvodnje u nekim od preduzeća sa izvjesnom proizvodnom šansom (drvoprerada, turizam, poljopirvreda, sektor usluga...).
Nova privredna struktura koju čine mala preduzeća i preduzetničke radnje, uglavnom posluje u sektoru trgovine i usluga, ne proizvodi gotovo ništa i ni blizu ne može da kompezira efekte propadanja nekadašnje privrede, ni po obimu proizvonje niti po finansijskim rezultatima. Osim toga, ona ne može da apsorbuje ni mali dio otpuštenih radnika, niti da zaposli nove generacije radnika.

DPS-a koja je pojedinačno najača partija u Plavu i koja ima uticaj na Vladu CG, opredijelila za opstrukciju rada i aktivnosti na razvojnim projektima opštine Plav

BOŠNJACI.net: Kako vidite rad političkih stranaka i drugih organizacija na području Plava i koliko su oni zainteresovani za neki timski rad za ekonomski napredak na nivou opštine?

Kemal PURIŠIĆ: Kao i obično, političke partije svoje aktivnosti intenziviraju isključivo pred neke izbore, a u medjuvremenu, rijetko, na valjan način, kontaktiraju svoje birače, i rijetko vode ozbiljnu analizu efekata svoga rada i svoje političke misije. Ova ocjena važi, manje više za sve partije u Plavu. Takodjer Plavu djeluje vrlo mali broj (5-6) organizacija iz tzv. NVO sektora, koje uz to ne uspijevaju da obezbijede svoje mjesto u javnom životu, niti su bile u prilici da realizuju neki od svojih projekata. Izostaju i tzv. gradjanske inicijative, raznih oblika u cilju rješavanja nekog problema ili konflikta interesa u sferi civilnog sektora. Otuda utisak, da se stvari sporo kreću, da se malo šta dešava na podsticaj iz struktura gradjanstva i za sve se očekuje inicijativa iz redova organa upravljanja raznih nivoa. Naravno, ta okolnost je jako loša i usporava dinamizam u svim sektorima djelovanja ljudi, pa i u sektoru razvoja i ne obezbjedjuje poželjnu javnost rada.
Vezano za vaše pitanje, mislim da ne postoji dobra saradnja partija na planu razvoja i ekonomskog napretka. Naime, u aktuelnoj koalicionoj vlasti nema ovoga puta DPS-a koja je pojedinačno najača partija u Plavu, ali koja je u medjuvremenu izgubila sposobnost da formira koaliciju u opštini sa ostalim partijama. Umjesto da bude konstruktivna opozicija vlasti, ova partija se opredijelila za opstrukciju rada SO-e, a ima indicija da vrši opstrukciju i aktivnostima na razvojnim projektima opštine, koristeći svoj nesporni partijski uticaj na Vladu.
U zadnje dvije godine, koje možemo oglasiti kao period tzv. »dužničke krize» Opštine , osjeća se neka vrsta sankcija uvedenih od strane Vlade prema opštinskim inicijativama za razvoj što opet potvrdjuje moj prijethodno izrečeni stav. Prema tome, nije od pomoći ni okolnost što je aktuelna republička vlast sačinjena i od predstavnika SDP-a, a koja je pak, najjača članica lokalne vlasti.
Kako je iole ozbiljniji razvoj moguć uz podršku Vlade, dijaspore i predan rad i dobru saradnju subjekata odlučivanja u samoj opštini, mislim da je od velike važnosti stvaranje klime saradnje, unutar uticajnih političkih partija na nivou opštine. Takvu klimu saradnje smo imali u jednom periodu od otprilike dvije i pol godine, u prijethodnom mandatu, što je rezultiralo značajnim razvojnim rezultatima.

Plavsko-gusinjsko područije je nesumnjivo najljepši predio u Crnoj Gori i šire

BOŠNJACI.net: Plavsko-gusinjski kraj inače je poznat po prekrasnim prirodnim ljepotama. Nekoliko bistrih jezera i brzih rijeka, te planinske ljepote koje su prilagodljive kako ljetnjem, tako i zimskom turizmu izgleda nije dovoljno da Vlada CG napokon odlučnije krene u turistički prosparitet ovog kraj. Zašto?
Kemal PURIŠIĆ: Po koncentraciji atraktivnih prirodnih pojava , koje je moguće turistički valorizovati, područje plavske opštine je nesumnjivo najljepši i najvredniji planinski predio u Crnoj Gori, a vjerovatno i šire. Odlikuje se valikom mozaičnošću i raznolikošću pejsaža, što omogućava upražnjavanje različitih oblika turizma (zimski, ljetnji, jezerski, planinski, stacionarni, tranzitni i sl.), kao i bavljenje različitim sportskim i rekreativnim aktivnostima (smučanje, lov, ribolov, kajakaštvo, alpinizam, planinarenje, sportovi na vodi, rafting i sl.).
U turističke znamenitosti ovog kraja svakako spada Plavsko jezero, drugo po veličini i najljepše ledničko jezero u nekadašnjoj Jugoslaviji, zatim brojna planinska jezera “Gorske oči” od kojih su najljepša “Hridsko” i “Visitorsko” sa plovećim ostrvom u njemu, zatim izdašna kraška vrela od kojih su najljepša “Alipašini izvori” i “Oko Skakavica”, alpinističke staze i tereni sa najvišim vrhovima u Crnoj Gori (Maja Kolata 2528 mnv i Maja Rosit 2524 mnv). Zatim, ovo područje raspolaže sa izvanrednim smučarskim terenima što je osnova za razvoj zimskog turizma.
Razvojem i unapredjenjem turizma u opštini Plav bavi se AD “Plavsko jezero” Plav koje u svojoj imovini ima hotel visoke “B” kategorije sa 260 ležajeva i potrebne prateće objekte, kao i nekoliko isturenih objekata tipa motela, bifea i dr. Turističkim marketingom bavi se kancelarija Turističke organizacije Crne Gore koja je otvorena i u Plavu.
Medjutim, raspoloživi turistički kapaciteti i potencijali ovog područja su se u dosadašnjem periodu vrlo malo koristili, a u zadnjih desetak godina u hotelu su smještene izbjeglice, isti je potpuno devastiran, objekti i tereni zapušteni, tako da ne postoji turističko privredjivanje.
Inače, mislim da je ovo područje potpuno i neopravdano zapostavljeno, kada se radi o podsticaju razvoja turizma od strane Vlade, a da se forsiraju neki drugi centri koji ni približno nemaju uslove kakve ima plavsko područje, naročito za razvoj zimskog turizma.

Vlasti su izbrisali Plav iz kalendara zimske, turističke kulturno-propagandne manifestacije “Vrela zima u brdima”

BOŠNJACI.net: Već kada smo kod turizma, poznato je da plavski kraj raspolaže sa oko 66% od ukupnog broja skijaških terena na području CG, ali je isto tako poznato i pored brojnih obećanja da do danas niti jedna žičara nije izgradjena. Zbog čega RCG i ona od juče pa i ova od danas zaobilazi naš kraj?
Kemal PURIŠIĆ: Istina je da ovo područje raspolaže sa izvanrednim smučarskim terenima na kojima je moguće izgraditi 38,92 km smučarskih staza prema studiji OECD, a koju su sačinili eksperti ove organizacije J.Iten i M. Rey. To čini oko 65,59% skijaških potencijala republike. Prema studiji “Integralni razvoj područja Prokletija” koju je radio Ekonomski institut iz Beograda, a koju su naručili i finansirali Vlada i pet opština koje gravitiraju području ovog planinskog lanca. Na području opštine Plav u primarnim turističkim zonama (Kofiljača Bogićevica, Bor) i gradskim naseljima Plavu i Gusinju je moguće izgraditi zimske turističke center kapaciteta 6000 kreveta .U sekundarnim turističkim zonama (Visitor i Čakor) moguće je izgraditi ponudu od 210 kreveta.
Medjutim, razvoj zimskog turizma nije moguć jer nije izgradjen niti jedan metar žičane i ostalih pratećih objekata za razvoj ovog vida turizma, i ako ovo područje ima najbolje skijaške terene u republici. Projektno-tehnička dokumentacija za izgradnju “Ski stadiona Kofiljača” kao prvog centra koji treba graditi, je odavno uradjena a opština, privredni kolektivi i smučarska društva su izgradili potrebnu infrastrukturu (putevi, struja, prokrčene staze i dr.) na lokalitetu “Paljevi” na Kofiljači kao i montirali jedan mali ski lift od stotinak metara.
Objekte ove vrste, koji su dosta skupi, svuda je gradila Republika CG sa nosiocem razvoja u toj oblasti, dakle turističkim preduzećem, pa se to očekivalo i u Plavu. Pretprošle godine su Crnoj Gori pod povoljnim uslovima ustupljene šest žičara iz inostranstva, od kojih je jedna obećana našoj opštini. Ipak, iz neobjašnjenih razloga, to se nije desilo, pa smo ostali “kratkih rukava”. Ovaj podatak najbolje govori o odnosu nadležnih vlasti prema našem kraju, koji je bogat samo neiskorišćenim prirodnim mogućnostima. Drugi primjer je brisanje Plava iz kalendara zimske, turističke kulturno-propagandne manifestacije “Vrela zima u brdima”, koja je organizovana u Plavu samo pretprošle godine.
Pored ovih, prevashodno političkih, razvoj turizma u opštini Plav ima ozbiljne ograničavajuće faktore u infrastrukturnom okruženju, počev od saobraćajne povezanosti, vodosnabdijevanja naselja, elektro snabdijevanja, uredjenja grada i vršenja javnih komunalnih i drugih servisnih usluga, marketinške i medijske izolovanosti i sl. Ova vrsta ograničenja, opet ima veze sa tretmanom područja od strane vlasti i male ekonomske moći da samo prevaziće ove probleme.
Zašto je to tako, samo se može naslućivati, ali svakako, razlozi nisu u sferi racionalnog ponašanja.

Plav i Gusinje dobijaju neke druge imidže i neke druge stanovnike

BOŠNJACI.net: Razvoj turizma u našem kraju je neophodan, vjerujemo da se tada šefu VBA Stojanoviću turisti nebi pričinjavali “teroristima”. Na koji način naša dijaspora bi se mogla uključiti iz našeg kraja?
Kemal PURIŠIĆ: Moramo se izgleda pomiriti sa tim da će uvijek biti “čuvara” države takvog kova ljudi, i to obavezno iz njihove nacionalnosti, a da će opet naši biti sumnjivi. Radije bih govorio o tome kako naši sugradjani u dijaspori mogu pomoći onima u zavičaju, i na taj način i sebi.
Potpuno je jasno da postoji izražena solidarnost dijaspore, kako rodbinska tako i gradjanska prema ljudima u zavičaju, koja se izražava kroz brigu za stanje i prilike u našem kraju, kao i novčano pomaganje svojih bližnjih ili pak pomaganje sportskih klubova, vjerskih i kulturnih udruženja, humanitarnih aktivnosti itd.
Takodjer, postaje vidljivo da se ta pomoć smanjuje rapidno, vjerovatno s razlogom, iako se u zavičaju nije ništa na bolje promijenilo, naprotiv. Posljednji popis je prikazao, pored ostalog, razorne demografske posljedice koje je u plavskoj opštini izazvao novac koji je dijaspora uložili u prebacivanje svoje rodbine u inostranstvo. U tu svrhu je uloženo nekoliko desetina miliona dolara, imajući u vidu da je ovo područje, samo u zadnjih deset godina, napustilo više od pet hiljada gradjana uglavnom kvalifikovanih i u punoj radnoj snazi. Dakle, to je više novca nego što je vredjela cjelokupna plavska privreda prije 15 godina kada je upošljavala 2250 radnika. Sada Vlada daje kredite za samozapošljavanje radnika u iznosu od 3-5.000 eura smatrajući da se time može otvoriti novo radno mjesto. Ako jedno prevodjenje, ma koga u SAD košta tri nova radna mjesta u zavičaju, ja predstavnike dijaspore pozivam da razmisle o valjanosti toga posla, naročito kada se uzme u obzir činjenica da su mnoge kuće zatvorene, imanja zapuštena, i da Plav i Gusinje dobijaju neke druge imidže i neke druge stanovnike. Pošto slanje novca za tekuću ličnu potrošnju nije riješilo problem, a ulaganje u prebacivanje rodbine je neracionalno kao trošak i ostavlja razorne demografske posljedice, mislim da treba razmišljati o Fondu solidarnosti (Investicioni fond) u cilju investiranja u razvoj i otvaranje novih radnih mjesta. Partneri-ulagači u Fond treba da budu naša dijaspora kao platežno najmoćniji partner, opština Plav i republičke i strane fondacije koje ulažu u razvojne projekte i ekonomski moćniji gradjani u zavičaju. Fondom bi upravljala nevladina organizacija na kreditnim principima, što bi obezbijedilo racionalnost upotrebe sredstava i finansijsku održivost fonda. Alternativa tome bi mogla biti da Fondom upravlja Odbor-bord direktora koji bi se birali od strane partnera-ulagača proporcionalno uloženim sredstvima. Fond bi ulagao sredstva uglavnom u vidu kredita uz potrebno obezbjedjenje povraćaja za pokretanje malog i srednjeg biznisa u oblastima privredjivanja koje obezbjedjuju održiv razvoj. U Fond bi se ulagala sredstva po principu solidarnosti sa zavičajem, jednom mjesečno u određenom iznosu po članu domaćinstva o čemu bi se na odgovarajući način postigla pijrethodna saglasnost.
Naša dijaspora može da pomogne i neposredno, svojoj rodbini, da zasnuje neki biznis, direktno mu šaljući namjenski novac. To otvara mogućnost da oni dobiju još neki kredit koji se povremeno nudi na našem tržištu i to po dosta povoljnim uslovima.
Takodjer, dijaspora može da pomogne zavičaju ako uloži dio svoga novca u kupovinu i pokretanje proizvodnje u nekom od postojećih većih preduzeća, koja su na prodaji, odnosno koja se privatizuju, a koja imaju dosta vrijedne imovine. Ova imovina se sada može kupiti vrlo jeftino, naravno ukoliko se planira pokretanje nekog posla. Orjentaciono, 1 euro procijenjene imovine-kapitala se može kupiti 5-10 puta jeftinije. Ljudi koji razmišljaju o biznisu sada imaju najbolje uslove da kupe značajnu imovinu za malu cijenu, a ta mogućnost je svakim danom sve manja.
Poznato je da su akcionarska društva izuzetno pogodan model prikupljanja početnog kapitala za neki biznis, koja pri tome ne dovode vlasnike u veliki rizik i pružaju mogućnost da se ostvari dividenda-profit, pa bi bilo dobro da se dijaspora na taj način organizuje i realizuje neke strateške razvojne projekte u zavičaju (izgradja puta do Podgorice i Dečana, izgradjnja male elektrane “Jara”, izgradnja fabrike za flaširanje vode sa Alipašinih izvora, kupovina nekih pogona, hotela i sl.). Profit od ovih projekata bi sigurno biti veće nego što ga mogu ostvariti bilo gdje na zapadu ili u ma kojoj banci.
Ovo sve govorim jer je pomalo neukusno govoriti o neiskorišćenim potencijalima za razvoj i nemarnosti raznih Vlada prema ovom kraju. S druge strane sada postoji brojna i ekonomski dovoljno moćna dijaspora da pomogne zavičaju, naravno ako se organizuje i ako joj je zavičaj još uvijek u srcu. Kada bi primjera radi, dijaspora od oko 20.000 ljudi izdvojila mjesečno novca, koliko košta jedno pakovanje cigareta ili jedno skuplje piće (5-6 $ ili eura ) i uložila u Investicioni fond solidarnosti sa zavičajem, narednog mjeseca bi moglo da se uposli 15-20 ljudi, za godinu oko 200, za deset godina 2000 ljudi. Ti radnici su vaša rodbina i njih ne bi morali više finansijski da pomažete u mjeri kao do sada ili uopšte niti bi oni vršili pritisak da ih povučete k sebi u inostranstvo. To je svakako, mnogo manje novca, nego što sada izdvajate i šaljete za tekuću potrošnju.
U višegodišnjem planu investicija opštine za period 2004-2008 godine, koji ovog mjeseca treba da usvoji SO, predvidjeli smo obrazovanje slične finansijske institucije, vjerujući da će pomenuti partneri prihvatiti njeno osnivanje i razumjeti njenu ulogu u razvoju opštine.
Opština bi sa svoje strane, obezbijedila odredjeni dio osnivačkog uloga i svake godine bi iz budžeta opredjeljivala dio sredstava u Fond, te obezbijedila logistiku za njegovo uspješno funkcionisanje. Znam da mnogi naši sugradjani čitaju ovaj medij, pa koristim ovu priliku da ih pozovem da razmisle o ovoj ideji i podrže je u njenoj suštini, svjesni da puno pojedinosti tek treba prodiskutovati i usaglasiti. I na ovom i drugim medijima koje koriste naši sugradjani, molim da se prenesu ove načelne ideje i informacije, kako bi provjerili njihovu valjanost i prihvatljivost za većinu dijaspore. Ovih i sličnih, nadam se korisnih informacija iz zavičaja vezano za aktuelne ukupne i razvojne aktivnosti opštinskih organa, moći ćete da nadjete na zvaničnom opštinskom sajtu www.plav.cg.yu.

Sa nazivom stranke jasno sugerišemo nacionalno odredjenje našim biračima, simpatizerima i članovima stranke

BOŠNJACI.net: Da se vratimo politici, SDA se pretopila u Bošnjačku demokratsku alternativu (BDA), iz kojeg razloga je došlo do promjene naziva Stranke a koja je egzistirala pod tim imenom nekih desetak godina?
Kemal PURIŠIĆ: Na trećoj redovnoj skupštini SDA koja je održana 25. maja 2003. godine izvršene su odredjene izmjene Programa i Statuta stranke, donijete tri rezolucije i odluka o promjeni imena stranke. Skupština je izabrala svoje organe i predsjednika i potpredsjednike stranke za period od četiri godine.
Izmjene Programa i Statuta stranke, koje sam pominjao, su rezultat promijenjenih okolnosti u kojima djeluje stranka u medjuvremenu od 1990. godine na ovamo, kao i promijenjene politike stranke koja je bila donekle nesaglasna sa nekim programskim opredjeljenjima a koja se desila 1997. godine. Sve ozbiljne stranke, naravno, povremeno kritički sagledavaju svoju političku misiju i ciljeve, svoj rad i rezultate pa smo to uradili i mi.
Dakle, nije bilo nikakvog pretapanja nego je došlo do promjene imena i personalnih, redovnih promjena u rukovodstvu stranke.
Promjenu imena smo izvršili u želji da napravimo odredjeni diskontinuitet u slabim izbornim rezultatima stranke u zadnje vrijeme, da eliminišemo, za stranku razorne posljedice od podvala tipa «filijala SDA BiH» iako smo imali u mnogo čemu autentičnu politiku. Ipak, najvažniji naš motiv je bio da i samim nazivom stranke sugerišemo jasno nacionalno odredjenje našim biračima, simpatizerima i članovima stranke.
Naime, ako se ičim možemo dičiti u svom političkom radu, to je ta dosljednost i angažovanost na svojevrsnoj animaciji i edukaciji naših ljudi da se nacionalno profilišu i izjasne kao Bošnjaci, da postanu svjesni svoje samobitnosti, svoje specifične i vrijedne kulturne baštine, svoje vjere, svojih običaja, tradicije... Ubjedjivali smo ljude da su te nesporne vrijednosti žestoko ugrožene i treba ih organizovano zaštititi, sačuvati za nasljednike i pokazati drugima kao vrijednu baštinu.
Samo ime stranke BDA sugeriše da je ona posvećena ovim ciljevima , kao glavnim programskim ciljevima , a ne sporadično , kako ponekad i uzgred učine i neke druge stranke ili pojedinci iz redova naše nacionalnosti.

BOŠNJACI.net: Koliko se da primijetiti po zadnjim izborima BDA je osvojila približno isti broj glasova kao i u vrijeme dok je egzistirala sa imenom SDA (bar u zadnje vrijeme), tako da sama promjena imena stranke nije baska doprinijela.
Kemal PURIŠIĆ: Već sam rekao da smo promjenu naziva stranke izvršili prošle godine u maju, a posljednji izbori su bili 2002. godine. Na izborima za parlament održanim 2001. i 2002. godine stranka je bila u koaliciji sa drugim bošnjačkim strankama koje djeluju u CG pod nazivom Bošnjačka koalicija i Bošnjačka demokratska koalicija. Poznato je da smo osvojili mali broj glasova, nedovoljno da osvojimo poslaničke mandate.
Obzirom da sam oba puta bio kandidat za poslanika i nosilac izbornih lista, dobro mi je poznata «regularnost» izborne trke i sve devešerije sada vladajućih stranaka, da nas eliminišu iz izborne trke.U tome su se, nažalost, uglavnom nadmetali naši sunarodnici, koji su zarad mizernih mrvica vlasti, uticaja ili novca svašta kabulili.
Efekti njihovog izbora su jako vidljivi u sveopštem propadanju, ulozi statiste u odlučivanju, opštem zapostavljanju naših područja, naše privrede, naše kulture ...
Mi se svakako nadamo da će nestati zablude, da će se većina Bošnjaka okrenuti sebi i svojim problemima i da će se dakle organizovati da promijeni svoje sadašnje prilike.

Aktuelna Vlada u zadnjih sedam godina zavisi od bošnjačkih glasova

BOŠNJACI.net: Koji je razlog što Bošnjaci ne daju svoj izborni glas za neku svoju stranku eto u ovom slučaju BDA (prije SDA), već to čine za neke stranke poput DPS i SDP koje sebe propagiraju, zbog pojedinih članova iz reda bošnjačkog naroda, kao da su stranke gradjanske orjentacije dok su obije te stranke i programski izrazito nacionalno crnogorske i kojima naravno nije stalo niti doprinose rješavanju problema koje imaju necrnogorski narodi u ovoj republici?
Kemal PURIŠIĆ: Bilo bi pristrasno da tvrdim kako kod nas u partiji nema subjektivnih slabosti ili pak izleta u prazno kada se sagledaju neki strateški potezi stranke.
Ipak, mislim da razlozi koji su opredjeljivali Bošnjake da se opredjeljuju za tzv. gradjanske stranke nijesu u zoni racionalnog odabira političkih opcija, već svojevrsne «nužde». Sem toga izvjesno je da ti razlozi nijesu na liniji odgovornog odnosa prema bošnjačkoj tradiciji, pa je vrlo diskutabilno da li su oni saglasni i sa ovovremenim interesima Bošnjaka. Naime, analizirajući više izbora u poslednje vrijeme jasno se može zaključiti da su ove tzv. »gradjanske stranke», koje su inače vrlo uticajne, jer vrše vlast i finansijski i medijski moćne, postale pravi majstori u manipulaciji biračima, posebno iz reda manjinskih naroda. Pri tome su vrlo drske i sračunate da kombinuju različite mjere «ubjedjivanja». Nekad i prema nekom je to ucjena, nekad mito, nekad sijanje straha i nestabilnosti, nekad davanje apstraktnih i obećanja koja neće ispuniti.
S druge strane, mi nismo tako ubjedljivi jer ne želimo da manipulišemo svojim narodom, niti imamo medijske i finansijske mogućnosti da osujetimo njihove manipulacije narodom. Gradjanske partije koriste svaku priliku da se razračunaju sa bošnjačkim nacionalnim strankama, dajući im epitete retrogradnih političkih struktura, nepodobnih za projekat gradanskog društva. U situaciji žestoke denacionalizacije i kulturne dezorjentacije, ekonomsko-socijalne krize, odsustva institucija i organizovane brige za sjutrašnjicu, mnogi radije daju glas ovim strankama koje pak slabo štite i njihova gradjanska i ekonomska prava, a uopšte ne brinu za njihova nacionalna i kulturna prava.
Navešću vam par ilustrativnih primjera:
Nadležno ministarstvo za manjine je utvrdilo da u javnoj upravi bez vojske i policije radi svega oko 5% Bošnjaka iako Ustav garantuje da ih bude 14,7%. U vojsci, policiji, tužilaštvu i dr. osjetljivim i klasičnim državnim službama je ovaj broj zanemarljiv. Sjeverni subregion u Crnoj Gori koji čini uglavnom područje jugozapadnog Sandžaka i gdje živi 85% Bošnjaka u Crnoj Gori je izrazito nerazvijeno područje sa dostignuti svega 62% od prosjeka razvijenosti Republike. Na djelu je žestoka politika nacionalne i kulturne asimilacije bošnjačkog stanovništva, kulturnih dostignuća i tradicije ili se pak drži utomljena i potpuno neafirmisana iako je vrlo vrijedna.»Gradjanski orjentisani» naši sunarodnici , moraju da šalju na školovanje svoju djecu u Sarajevo ,ali im poslije ta diploma ne vrijedi bez nostrifikacije za razliku od one iz Foče ili Blaca.
Paradoks je što aktuelna Vlada, zadnjih sedam godina zavisi od bošnjačkih glasova koji čine oko trećine glasova «procrnogorskog bloka» partija na vlasti. Bošnjaci i Muslimani koji su glasali za ove partije ili nijesu tražili ili nisu uspjeli da riješe neka od ovih pitanja. Mi kao narod smo svakako na gubitku, jer su nam političari i politike nesinhronizovane ,i kada budu izabrani da nas prestavljaju mandat prespavaju ili postanu evet-efendije od kojih imaju koristi samo procrnogorski interesi.

Bošnjaci od zadnjeg popisa su se konačno vratili sebi i povijesnim nacionalnim korijenima

BOŠNJACI.net: Krajem protekle godine u CG je sproveden popis stanovništva. Koliko Bošnjaci mogu biti zadovoljni tim popisnim rezultatima?
Kemal PURIŠIĆ: Popis je odslikao sve naše dileme, kolebanja, zablude i bio mjera dostignutog stepena nacionalne samosvijesti. On je takodjer pokazao i stepen našeg odrodjenja, odnosno fazu procesa asimilacije. Naime, pripadnici nakada jedinstvenog «muslimanskog korpusa» su demonstrirali nevidjeni mazohizam i želju za svojevoljnom asimilacijom, da to prelazi mjeru zdravog razuma i dobrog ukusa. Poznata je činjenica koja je prikazana i u hadisima Muhammeda a.s. «da jedan narod, koji imitira neki drugi narod, vremenom postaje dio tog naroda». Iako nisu objavljeni zvanični podaci o nacionalnoj, vjerskoj i jezičkoj pripadnosti, može se pouzdano utvrditi da se oko 15.000 pripadnika islamske vjeroispovijesti, ondašnjih Muslimana, nacionalno izjasnilo kao Crnogorci, a jedan manji broj kao Albanci. Oni govore srpskim, bošnjačkim, crnogorskim i bosanskim jezikom. Ovaj «nacionalni i jezički» pluralizam je u velikoj mjeri rezultat tzv. političkog pluralizma i pomodarstva preferiranja tzv. gradjanskih političkih opcija, koje slove kao crnogorski politički blok. Te opcije su privoljele dio naših sunarodnika da promijene nacionalnost, kako bi dijelom kompenzirali odliv zbog izražene nacionalne tranzicije od crnogorske ka srpskoj nacionalnosti. Oni koji su se i na ovom popisu nacionalno izjasnili kao Muslimani, pak su zastali na svojevrsnoj raskrsnici, zbunjeni, nevoljni da prihvate «dajanske darove» a još uvijek neodlučni da se izjasne kao Bošnjaci i konačno se vrate sebi i svojim nacionalnim korijenima.
Popis je pokazao i rezultate petnaestogodišnje politike progona Bošnjaka na ovim prostorima. Naime, učešće Bošnjaka i Muslimana u strukturi stanovništva Crne Gore je smanjeno za oko 1% , u regionu Sandžaka na sjeveru države se bitno smanjilo njihovo relativno učešće u ukupnom stanovništvu, što će pak trajno ostaviti posledice na nacionalnu strukturu stanovništva, kao rezultat nekontrolisanog nasilja.
Nadati se da će se do sljedećeg popisa otkloniti još uvijek prisutne dileme kod onih koji su se sada izjasnili kao Muslimani i da će se priključiti svojoj matici.
Ipak, solidni popisni rezultat je proizašao iz narodnog otrežnjenja od zabluda koje su sijali tudji emisari ,i spoznaje istinskih nacionalnih vrijednosti koje znače nacionalnu samobitnost. Za to su zaslužni neke naše kulturne institucije koje su se ohrabrile da se bave i ovim problemom kao i istaknuti pojedinci iz kruga naučnih i kulturnih radnika, pa i jednog broja političkih predstavnika tzv. građanskih partija i naravno, predstavnici bošnjačkih nacionalnih stranaka, te uticaji koji su dolazili iz našeg okruženja, prevashodno iz Bosne i srbijanskog dijela Sandžaka.
Interesantno će biti vidjeti ustavno rješenje odnosa unutar Skupštine i državnih organa u Crnoj Gori, sada kada nema više većinskog i manjinskih naroda, obzirom da nakon ovog popisa nijedan od naroda nema apsolutnu većinu.

BOŠNJACI.net: Po nekim informacijama koje smo dobili iz «prve» ruke, pred popis i za vrijeme popisa (01. - 15. nov. 2003.), bilo je brojnih pritisaka na pripadnike bošnjačke nacije, kako će se izjasniti. Imajući to u vidu koliko su kao takvi ovi rezultati popisa obavezujući za nas?
Kemal PURIŠIĆ: Nesporno je da je bilo pritisaka koje sam prethodno pomenuo. Nesporno je takođe da svaka država nastoji da raznim mjerama homogenizuje stanovništvo i eliminiše razlike, jer je to prosto korisno. Naime, takva država lakše rješava konfliktne situacije i manje troši novca. Na kraju krajeva, «mala ustavna povelja» zabranjuje samo nasilnu asimilaciju, a za dobrovoljnu nema lijeka.
Mora se reći da su zvanični istupi i službeni akti vlasti obezbijedili elementarne uslove za popis. U popisnim aktima su bile predviđene rubrike za upis i Bošnjaka i Muslimana, kao i Bosanski jezik i islamsku – muslimansku vjeroispovijest. Opisani pritisci su bili u zoni tzv. «šaptačke politike» vladajućih partija koja se naravno nije morala poslušati.
Kada se govori o našem odnosu prema rezultatima popisa, mora se razumjeti da je to samo statističko-tehnički posao nužan za praćenje određenih pojava i trendova iz kojeg se mogu izvući i određene pouke. Dakle, niko nas neće ni pitati da li priznajemo te rezultate, već će se u narednih 10 godina oni upotrebljavati za razne potrebe, naročito u sferi planiranja, kao zvanični podaci.
Popisom su obuhvaćeni i naši sugrađani u inostranstvu, ali nažalost zbog slabe organizacije i u zavičaju i u dijaspori veliki broj nije popisan. To je velika šteta i za njih same i nacionalnu zajednicu i za opštinu iz koje su otišli. (O ovoj tematici Web magazin BOŠNJACI.net je pisao u više navrata posebno u vrijeme i nakon Pipisa stanovništva neovembra 2003. što su prenijeli bošnjački mediji u BiH i Sandžaku. Opaska ERK). Mnogi od ovih ljudi još uvijek nemaju strano državljanstvo. U zavičaji imaju imovinu i rodbinu, često je posjećuju i šteta je da se ne računa na ove ljude. Konkretno, samo je trećina naših sugrađana popisano i to uz puno napora, iako je bilo u više navrata apela da se bilo komisiji za popis bilo svojim bližnjima dostave neophodni podaci za popis. Primjera radi, na osnovu novih rezultata popisa građana koji žive u našoj opštini a to je 13.725 stanovnika, odmah je izračunata pripadajuća dotacija Opštini iz Republike koja je daleko manja nego ranije, iako bi Opština trebala da iz nje obezbijedi potrebnu infrastrukturu i za građane koji makar povremeno borave u svojim kućama na svojim imanjima, u zavičaju, a koji su inače u inostranstvu.

BOŠNJACI.net: Nije bio samo pritisak vezano za nacionalno izjašnjavanje, već i po pitanju maternjeg jezika Bošnjaka, gdje su članovi popisne komisije nastojali sve one koji su se izjasnili da govore Bosanski jezik da završe u rubriku «ostali». Zbog čega je Monstant popisna komisija to uradila, da bi pod pritiskom promijenili mišljenje i vratila sve te listiće pod rubriku gdje i trebaju biti?
Kemal PURIŠIĆ: U narodu ne postoji jedinstven stav po pitanju maternjeg jezika, odnosno njegove nominacije, a nije ga bilo ni među intelektualcima, niti pak u redovima bošnjačkih stranaka. Pa i na Forumu Bošnjaka nije se moglo doći do saglasnosti i problem je ostavljen na stranu, što bi se reklo «da sazri». Otuda i najviše šarenila, kada je maternji jezik u pitanju. Tako se u Rožaju uglavnom govori Bosanski, u Plavu uglavnom bošnjački, u nekim drugim gradovima crnogorski ili srpski. U procesu nacionalne identifikacije Plavljani i Gusinjani su najviše vrednovali u narodu sačuvanu viševjekovnu tradiciju «Bošnjačkog jezika», pa poštujući to uvriježeno mišljenje nismo, dakle, insistirali da ga nazovu bosanski. Nadam se da se samo radi o sinonimima za isti jezik, gdje treba dati prednost suštini a ne formi i da će vrijeme učiniti potrebno. Naime, mislim da je puno važnije šta narod osjeća od onoga šta statistika zabilježi. Kad ovo kažem, mislim na okolnost da je na popisu održanom 1991. godine oko 16.000 Rožajaca i oko 7.000 Plavljana upisalo da govori bošnjačko-bosanskim jezikom i sve to je završilo u rubrici-ostali jezici. Ipak, to je pored ostalog bio argument više da se za ovaj popis obezbijedi rubrika za Bosanski jezik, a primjera radi nema rubrike za Crnogorski jezik, obzirom da je u međuvremenu Bosanski jezik međunarodno priznati jezik u susjednoj državi. Dakle, postoji samo rizik, koliko ja znam, da se bošnjački i crnogorski jezik nađu u rubrici -ostali jezici, ukoliko se u međuvremenu ne desi nešto što ste vi u pitanju predvidjeli kao mogućnost.

Svečano otvorenje džamije «Sultanije» bit će 17. jula

BOŠNJACI.net: Za kraj vjerujem da će brojne Bošnjake i Albance koji prate naš Web magazin BOŠNJACI.net interesirati pitanje o završetku izgradnje džamije «Sultanije». Mozete li nam reći kokle se došlo sa radovima šta je još potrebno da se završi i kada se može očekivati zvanično otvaranje džamije «Sultanije»?
Kemal PURIŠIĆ: Na «Sultaniji» treba izvesti još neke završne zanatske radove, koji će koštati po grubom predračunu radova izmedju 45- 50.000 eura. Potrebno je uraditi izolaciju patosa, postavljanje keramike, postavljanje vodovodne i sanitarne mreže, postavljanje fine mreže elektro-instalacija, montiranje kotlarnice za grijanje, izvršiti završne radove u gasulhani, uraditi stepenište munare i rasvjetu, uraditi mimber i mihrab, kao i ogradu mahvila, te ogradu džamije, šedrvan i dr. Na Odboru za rekonstrukciju džamije «Sultanije», koji u ime Odbora Islamske zajednice Plav vodi radove na ovom objektu, dogovorili smo se da krenemo u kampanju obezbijeđenja nedostajućih sredstava i da do sredine ljeta pokušamo završiti džamiju. Naš je plan da džamija ponovo poslije 80-tak godina primi džamatlije 17. jula 2004 godine, na dan početka rekonstrukcije prije 4 godine.
Zato koristim ovu priliku da pozovem vjernike i ljude koji razumiju vjersku ulogu i značaj, kao i historijsku simboliku i kulturno-arhitektonsku vrijednost ovog objekta za muslimane ovoga kraja, a naročito one koji do sada nisu dali svoj doprinos da ugrade svoju ciglu u ovu Allahovu najdražu kuću, kako bi «Sultanija» opet zračila vjerom na ponos pripadnika islama ovog kraja.

                                        Sandžak prepun Mudžahedina                                  
20.02.04 god.
Mudžahedini u Srbiji Direktor Vojnobezbednosne agencije pukovnik Momir Stojanoviæ upozorio je u intervjuu za Tanjug da se, na osnovu saznanja domaæih službi i kontakata s bezbednosnim agencijama drugih zemalja, u narednom periodu može oèekivati znaèajniji prodor radikalnog islama i terorizma na zapadni Balkan, ukljuèujuæi i teritoriju Srbije i Crne Gore. - Operativna saznanja VBA pokazuju da na podruèju Raško-polimske oblasti i severu Crne Gore deluju islamske ekstremistièke organizacije „Vehabija“ i „Crvena ruža“, Tarikat deluje u Makedoniji, a na Kosmetu i severu Albanije i æelije Al Kaide - naglasio je Stojanoviæ. - Imamo sve više saznanja koja ukazuju i na uspostavljanje i jaèanje veza nosilaca meðunarodnog terorizma sa nosiocima ekstremistièkih i teroristièkih aktivnosti na Kosovu i Metohiji, Raško-polimskoj oblasti i severnoj Crnoj Gori - precizirao je Stojanoviæ. On je objasnio da su aktivnosti ekstremista i teroristièkih organizacija deo realizacije strateškog cilja islamskog ekstremizma na stvaranju jedinstvene islamske države na Balkanu i izgradnja takozvane Zelene transverzale. U njen sastav, prema planovima ekstremista, ušla bi Raško-polimska oblast („država“ Sandžak), deo Crne Gore i Kosovo i Metohija, a sa Bosnom i Hercegovinom, preko Albanije, Bugarske i Turske povezala bi se sa islamskim zemljama Bliskog istoka. U Raško-polimskoj oblasti i na severu Crne Gore, u opštinama Rožaje, Plav i Gusinje, deluje islamska verska sekta „Vehabija“ sa oko 200 pripadnika, èiji broj stalno raste. Radikalnim tumaèenjem Kurana ona nastoji da nametne ektremni islam kao naèin života. Stojanoviæ je ukazao da èlanovi „Vehabije“ trenutno rade na pridobijanju omladine da prihvate ideje, obièaje, ponašanja i oblaèenja u duhu radikalnog islama. Istovremeno, regrutuju mlade koje šalju u centre za versku ali i vojnièku obuku u nekim susednim i zemljama Bliskog istoka. - Raspolažemo podacima da je samo tokom marta 2003. godine u Raško-polimsku oblast, zbog pojaèanih aktivnosti specijalnih amerièkih snaga i Sfora, iz Bosne i Hercegovine prešlo dvadesetak mudžahedina, pripadnika „Vehabije“ - napomenuo je Stojanoviæ. On je objasnio da delatnost muslimanskih ekstremista ideološki, organizaciono, materijalno i finansijski podržavaju neke meðunarodne teroristièke organizacije, ekstremni politièki krugovi u Saudijskoj Arabiji i drugim islamskim zemljama, i prikriveno, lideri nekih ovdašnjih politièkih partija. Preæutnu podršku pružaju im i ekstremisti bliski Islamskoj verskoj zajednici u Srbiji. Stojanoviæ je kazao da se finansijska podrška odnosi pre svega na izgradnju brojnih verskih objekata, od kojih se neki grade i na prostorima gde žive Srbi, èime žele da potspeše njihovo iseljavanje i stvore etnièki èist prostor. Dobar primer za to je podruèje Sjenice. - Takoðe teže da pridobiju lokalne muslimanske lidere, a zahvaljujuæi obimnoj finansijskoj podršci, u tome postižu velike uspehe - rekao je Stojanoviæ dodavši da finansijsku podršku pružaju, takoðe, i „biznismeni“ iz susednih zemlja navodnom privrednom saradnjom i trgovinom. Krajnji cilj muslimanskih ekstremista na tom podruèju jeste stvaranje islamske države Sandžak, koji planiraju da ostvare u dve faze, ocenio je on i objasnio da se prva faza odnosi na zahteve za formiranje Sandžaka kao regije s visokim stepenom autonomije, dok bi u drugoj fazi zahtevi bili radikalizovani - traženo je èvrsto povezivanje s Bosnom i Hercegovinom i vodeæim islamskim zemljama. - U tom kontekstu bi trebalo posmatrati i zahteve dela Bošnjaka iz te oblasti, koji formiranjem Bošnjaèkog nacionalnog veæa Sandžaka nameravaju da izmenama ustava Srbije zatraže njenu regionalizaciju - upozorio je on. Posebnu opasnost u stvranju tzv. muslimanske države Sandžak predstavljaju pojedinci i grupe ekstremista koji zagovaraju nasilje kao naèin ostvarivanja tog cilja, a pri pri tom se oslanjaju na podršku islamskih teroristièkih organizacija i obaveštajnih službi nekih islamskih zemalja. - Njihovo delovanje presudno zavisi od spoljašnje podrške - kazao je Stojanoviæ i upozorio da pojedine muslimanske politièke stranke pokušavaju da navodno ugrožavanje ljudskih prava internacionalizuju i time utièu na potpuno ujedinjavanje muslimanske populacije na tom podruèju. Prema reèima Stojanoviæa, VBA redovno, na obostranu korist, razmenjuje podatke o aktivnostima radikalnih islamista i teroristièkih organizacija s obaveštajno-bezbednosnim agencijama nekih zemalja u okruženju, kao i s agencijama država èiji se pripadnici nalaze u okviru meðunarodnih snaga u Bosni i Hercegovini (Sfor) i na Kosovu i Metohiji (Kfor), ili imaju predstavnike u vladinim, nevladinim i meðunarodnim organizacijama.

Tekst koji je objavio danasnji Blic.

Protesti za ostavku Đukanovića i vanredne izbore

17. februar 2004.

Socijalistička narodna partija (SNP) smatra da treba organizovati građanske proteste na kojima će se tražiti ostavka Mila Đukanovića i raspisivanje vanrednih parlamentarnih izbora. Visoki funkcioner Demokratske partije socijalista Miodrag Vuković rekao je juče da organizatori i oni koji pozivaju građane na masovne proteste trebali bi da sazovu partijske skupove na kojima bi podnijeli ostavke. "Umjesto toga, SNP će veoma izvjesno donijeti odluku o organizovanju građanskih protesta u vezi pitanja koja su najvažnija za život većine građana u Crnoj Gori", saopštila je danas ta stranka. Ističe se da proteste treba organizovati jedino ispred zgrade Vlade. "Ona i njen predsjednik isključivi su krivci za katastrofalno stanje i totalni socijalni krah najvećeg broja građana", smatra SNP.  Navodi se da su na tom mjestu, u zgradi Vlade, upravo kancelarije Demokratske partije socijalista i njenog koalicionog saveznika.
"Na tim skupovima biće onoliko građana koliko je i nezadovoljstva prema aktuelnom režimu. Oni će pitati premijera kako su dovedeni na ivicu bijede, ko ih je ostavio bez posla, ko im ne isplaćuje zarađeno, kako je izvršena pljačkaška privatizacija, ko se sve bavi švercom i ostvaruje enormnu zaradu", kaže se u saopštenju SNP-a. 

Preuzeto od CDT

 Nacrt Zakona o glavnom gradu neprihvatljiv za Albance 

13 Januar 2004 god.

Nacrt Zakona o glavnom gradu Crne Gore za Albance je neprihvatljiv, poruka je javne rasprave o tom zakonskom predlogu održane danas u Tuzima. Albanci traže da Tuzi budu opština koja bi imala svog predsjednika, skupštinu i teritoriju, ocijenivši da su predložena rješenja o glavnom gradu Crne Gore za građane Malesije potcjenjivačka.

"Građani Malesije treba da budu jedinstveni u zahtjevu da se Tuzima vrati status opštine", ocijenio je predsjednik Demokratske unije Albanaca Ferhat Dinoša.

On je predložio da predstavnici svih subjekata u Malesiji, potpišu akt o neprihvatanju predloženih zakonskih rješenja, kao i da se organizuje peticija kojom će građani tražiti da Tuzi imaju status kao i druge opštine u Crnoj Gori.

"Neka mi neko dokaže da nešto što se zove gradskom opštinom, a nema svoj parlament, budžet, predsjednika i teritoriju liči na opštinu", kazao je Dinoša i poručio da nema te vlasti koja će osujetiti inicijativu da Tuzi postanu opština sa punim kapacitetom upravljanja.

Predstavnik Demokratske partije socijalista Halil Duković takođe je nezadovoljan je nacrtom Zakona o glavnom gradu.

"Mehanizmi kojima glavni grad kontroliše svoje opštine toliko su naglašeni da se stiče utisak da je vrlo malo povjerenja u te administrativne jedinice ", rekao je Duković.

Raspravi su prisutvovali predstavnici Skupštine opštine Podgorica, Ministarstva pravde i OEBS-a.

                _______________________________________________   

                     _________________________________________

03. Dec. 2003, N. Pazar                      

                          Muamer ef. Zukorlić, ponovo Sandžački Muftija                                      a Mevlud ef. Dudić njegov zamjenik i dir."Isa Beg Medrese" u N. Pazaru

Muamer ef. Zukorlić

Na zasijedanju Sabora islamske zajenice Sandžak, održanog 03.12.2003. godine, u Novom Pazaru, obavljen je izbor za predsjednika Mešihata Islamske zajednice Sandžaka. Izborno tijelo za izbor predsjednika Mešihata broji 55 članova i to: članovi Sabora, članovi Mešihata, glavni imami i profesori vjerskih predmeta medresa i Akademije. Zasijedanju je prisustvovalo 43 člana izbornog tijela, što je činilo kvorum. Za predsjednika Mešihata Islamske zajednice Sandžaka kandidovali su se Mevlud ef Dudić i Muamer ef, Zukorlić. Kandidati su ispunjavali uslove predviđene Ustavom Islamske zajednice Bosne i Hercegovine i Statutom Islamske zajednice Sandžaka, za izbor na ovu funkciju. Predsjednik Sabora Islamske zajednice Sandžaka h. Hajrudin ef Tutić je predsjedavao ovim zasijedanjem sa svojim zamjenikom Džavidom Šabovićem iz Plava i Rešad ef Plojovićem prof, Medrese i šefom vjersko prosvjetne službe u Mešihatu. Glasanje je obavljeno u lijepoj i Islamskoj atmosferi. Na glasačkim listićima su bila dva pomenuta kandidata po abecednom redu. Glasačka kutija je bila ispred glasača koji su zaokruživanjem broja ispred imena i prezimena jednog od dva kandidata obavili svoju dužnost stavljajući glasački listć u glasačku kutiju.Komisija za prebrojavanje glasova se povukla i  nakon prebrojavanja glasova, predsjednik Sabora Hajrudin ef, Tutić je saopštio rezultate glasanja izbornom tijelu.

Od 43 glasačka listića jedan je bio nevažeći. Mevlud ef Dudić je dobio 6 glasova a Muamer ef Zukorlić 36 glasova.                                                                                   Na osnovu rezultata za predsjednika Mešihata Islamske zajednice Sandžaka izabran je Muamer ef Zukorlić.

U ime izbornog tijela predsjednik Sabora h. Hajrudin ef, Tutić čestitao je Muamer ef Zukorliću na izboru i pozvao ga,  da se prisutnima obrati.

Muftija Sandžački prof, h. Muamer ef, Zukorlić se tom prilikom obratio prisutnima istakavši da će nastaviti započetim putem vodeći Islamsku zajednicu Sandžaka kao i do sada očekujući podršku i iskrenu pomoć svojih saradnika i svih vjernika.

Tom prilikom Muftija Sandžački predložio je i članove Mešihata i to:                       

1) Muhamed ef, Fetića, službenika Medžlisa IZ-Rožaje,                                              2) Bekir ef, Makića profesora i zamjenika direktora   Medrese,                            3) Rešad ef, Plojovića profesora Medrese i šefa VPS u Mešihatu,                         4) Sead ef, Šaćirovića predsjednika Medžlisa IZ-e Novi Pazar,             5) Fahrudin ef, Ćosovića imama glavne Džamije u Tutinu,                                        6) Ramiz ef, Hamidovića glavnog imama iz Sjenice,                                                  7) Nadir ef, Dacića glavnog imama iz Prijepolja i                                                        8) Enes ef, Svraku glavnog imama iz Priboja.

Za svog zamjenika predložio je Mevlud ef Dudića direktora Medrese.                 Svoj predlog je stavio na glasanje i isti je jednoglasno usvojen. Predsjednik sabora je pozvao prisutne na zakusku. Tako je okončan izbor predsjednika Mešihata IZ-e u Sandžaku.

Izvještaj pripremio:                                                                                                         Mujo Rizvanov

                           ______________________________________

Novi Pazar, 27 Nov. 2003 god.

    Povodom Bajrama za "Danas" govori Muftija Sandžački Muamer ef. Zukorlić

                                                  
                        Tražimo da nas država prihvati kao svoje građane                                                   

Država treba da bude svesna duhovnih potreba građana, ali sve mora biti u zakonskim okvirima: Sandžački Muftija Muamer Zukorlić
U intervjuu za Danas Muftija Zukorlic govori o polozaju Bosnjaka, njihovim pogledima na vazna društvena pitanja i međuetničkim problemima u Raškoj oblasti.

Kako ljudi reaguju na to što ste Vi kao Muftija i rektor novootvorenog Univerziteta u Novom Pazaru?
- Ja sam v.d. rektora i verovatno ce to trajati nekoliko narednih meseci. Za mene je to opterecenje, s obzirom na poslove koje obavljam i u Mesihatu kao muftija, ali sam prihvatio to kao privremenu varijantu dok se stvari ne slegnu, jer sam, kao predsednik Inicijativnog odbora za osnivanje univerziteta upucen u sve detalje rada. Islam kao vera nije strog prema zivotu verskog poglavara kada je u pitanju njegov javni angazman. Moja funkcija na Univerzitetu nema verski karakter, ona je iskljucivo intelektualno-organizacionog karaktera i tu nema nikakvih verskih problema. To sto se neki cude, zapravo je posledica vladavine bezboznickog i materijalistickog sistema koji je 50 godina brutalno nastojao da eliminise veru iz javnog zivota i uopste zivota ljudi. Posebno tamo gde je mogao da utice na duhovnost, obrazovanje i odgoj mladih ljudi.
Tu je socijalizam bio rigorozan, ali videli smo do kakve provalije nas je doveo. Tocak ce se donekle morati okrenuti u drugom smeru. Pogotovo sto tradicija monoteistickih religija nije razdvojena od prosvete. To sto i sada imamo reagovanja na sve oblike vracanja vere u drustveni zivot, koje se na primeru veronauke najvise pokazalo, proizvod je duhovne pustosi. Drustvo se sve vise suocava sa sopstvenom nemoci da svojim sekularistickim mehanizmima resi probleme braka, porodice, morala, droge, bolesti koje se prenose polnim odnosima, sekti i drugih devijacija. Tu ce morati da se otvori prostor za veru, sto, naravno, nekome smeta. Promene koje su se desile, ne znace nestanak ljudi iz komunistickog sistema. Neki menjaju curak, neki kape, dok su navike, ubedjenja i deformacije kod mnogih koji su se snasli i na novim vladajucim pozicijama, ostale. Zato imamo kosmar.
Naravno, ne treba sada prepustiti verskim institucijama resavanje svih problema. Drzava treba da bude svesna duhovnih potreba gradjana, ali sve mora biti u zakonskim okvirima i ne sme se dozvoliti zloupotreba.

Mnogim Vasim sunarodnicima ne dopada se Vasa bliska veza sa premijerom Srbije Zoranom Djindjicem. Kako komentarisete tvrdnje da Djindjic "koristi" Mesihat i Vas da bi ojacao svoj politicki i stranacki uticaj u ovom delu Srbije?
-To pitanje zadire u sferu nasih odnosa sa drzavom koji su poslednjih devet godina od kako sam muftija prosli kroz nekoliko etapa. Milosevic je ignorisao nase postojanje, iako je nekoliko meseci pre pada trazio da razgovara sa mnom. Posto sam uslovio da se prethodno utvrdi dnevni red razgovara i da posle toga dobijem u drugom dnevniku RTS pet minuta da kazem o cemu smo pricali, njegov izaslanik se vise nikad nije vratio. Posle 5. oktobra retorika se promenila, ali do otapanja dolazi postepeno. Sa premijerom Djindjicem prvi put sam se sreo kao clan delegacije predstavnika svih verskih zajednica uprilicen neposredno pre uvodjenja veronauke u skole. Drugi nas susret bio je povodom univerziteta, a posle toga je premijer posetio Novi Pazar i Mesihat. On je posle skoro 100 godina prvi predsednik Vlade Srbije koji je posetio Mesihat Islamske zajednice.
Istina, pre toga dolazili su Milan Milutinovic, cini mi se kao predsednicki kandidat, i Mirko Marjanovic, ali samo do dzamije i to na "mala vrata", ne najavljajuci se, bez protokola. Ni sa jednim od njih se nisam sreo.
Premijer je imao sluha za moje ideje o Sandzaku kao regiji koja spaja, kao i da pripadnici islama u Srbiji mogu biti most izmedju Srbije i arapskog sveta. Rezutat njegove podrske bio je i moj put u Dubai sa drzavnom i poslovnom delegacijom, gde je napravljen istorijski prodor. To sto je jedan muftija prvi put bio u drzavnoj delegaciji, imalo je veliki znacaj i odjek za imidz Srbije, kako su mi potvrdili i mnogobrojne diplomate i novinari, posebno u sedistu Arapske lige u Abudabiju, odakle stavovi i informacije idu u sve arapske zemlje. Istina, svaka stvar se moze posmatrati sa vise strana. Za mene je normalno da poglavar jedne zajednice ima dobre odnose sa predsednikom Vlade i predsednikom drzave. Kakvi ce odnosi biti u kontinuitetu zavisi i od nas, ali malo vise od onog jaceg.

Koliko Vam olaksava posao to sto je savezni ministar za manjine Rasim Ljajic na mestu na kome jeste?
- Za nas je, pre svega, vazno da je Savezna vlada imala sluha, iako minimalno, da ima jednog Bosnjaka u svojim redovima. Vlada Srbije gresi sto i ona nema sluha za to. U njoj bi trebalo da bude barem jedan ministar Bosnjak, pomocnik ministra vera musliman, kao i pomocnik ministra za kulturu. To je donja granica, jer bez obzira na povremene ili pojedinacne svetle signale, koje pozdravljamo, to jos uvek ne daje utisak da nas ova drzava prihvata kao svoje gradjane.

Da li su demokratske promene doprinele da se islamske zajednice na ovim prostorima bar malo priblize, uspostave saradnju i da li se ponovo razmislja o stvaranju jedinstvene islamske zajednice na nivou drzave?

- Mi smo imali jedinstvenu zajednicu koja se raspala zajedno sa drzavom, mada to nije moralo da se desi, jer nas nijedan zakon ne obavezuje da drzimo zajednicu u okviru drzava ili republika. Ocito da je Islamska zajednica najvise bila u kandzama socijalistickog sistema i njihovih tajnih policija, pa nije mogla da prezivi raspad drzave. Mi smo u to vreme izvrsli reforme u Islamskoj zajednici Sandzaka i zaokruzili ovaj regionalni deo, kao privremenu fazu, jer smo ocekivali da ce doci do integracija. Duhovno smo se povezali sa Islamskom zajednicom sa sedistem u Sarajevu. U tu asocijaciju 1998. godine usle su i Islamske zajednice Hrvatske i Slovenije. Ostali su neki delovi Zajednice koji nisu nigde, kao sto je to slucaj Islamske zajednice, odnosno dzamije u Beogradu.

Mislite na islamsku zajednicu Srbije?
- Za nas je neprihvatljivo da je to Islamska zajednica Srbije, jer ona ne moze to postati na bazi jedne ili dve dzamije. Osim toga, ako postoje Islamske zajednice i Srbije i Sandzaka znaci li to da Islamska zajednica Sandzaka nije u Srbiji, ili da Sandzak nije u Srbiji. To psiholoski stvara opasne signale za dezintegracije. Mi to ne prihvatamo, kao sto ne prihvatam da neko pregovara u ime nase, vecinske Islamske zajednice, jer smo mi posle Srpske pravoslavne crkve, najbrojniji i najznacajniji u ovoj drzavi. Drzava bi to morala da uvazava, a interna je stvar kako cemo mi urediti nase odnose. Sto se tice Kosovske islamske zajednice, ona funkcionise kao nezavisna. Nasi odnosi su korektni, ali s obzirom na politicke prepreke ne postoji bliza saradnja.

Na Kosovu i Metohiji od dolaska medjunarodne misije zrtve albanskih ekstremista nisu samo Srbi, vec i Turci, Bosnjaci... Da li ste, makar, interno pozvali Islamsku zajednicu Kosova da se oglase bar protiv nasilja nad njihovim vernicima koji nisu albanske nacionalnosti?
- Islamska zajednica Kosova se izjasnila protiv toga i preko medija i preko dzamija. Bio je i poseban proglas koji je citan petkom na molitvi.

Da li medju muslimanima u Raskoj oblasti ili Sandzaku zaista ima radikalnih grupa o kojima se prica, pre svega mislim na vehabije?
- Ne postoji zajednica niti vera bez ekstrema, niti drustvo koje je potpuno zdravo. Nije moguce potpuno eliminisati sve "bolesti", ali je moguce drzati kontrolu da te bolesti ne pocnu da dominiraju. Odgovorno tvrdim: Islamska zajednica ne dozvoljava bujanje ekstremizma, iako pojedini elementi postoje. To je saka beznacajnih pojedinaca, sto ne znaci da oni nisu problematicni. Nas stav o tome je vrlo jasan. Mi osudjujemo svaki oblik ekstremizma i devijacija ma pod kojim barjakom oni dolazili. Vahabi islam u Sandzaku postiji, ali se ne slazem da on uzima maha. Rec je o grupi od 20 do 50 ljudi. U Beogradu imate na hiljade clanova razlicitih sekti koje cak u svojim programima imaju nasilna ponasanja, ali ih niko ne pominje kao drustveni problem.

U SPC tvrde da se Vi nedovoljno ogradjujede od ekstrema u svojim redovima.
- Upravo je to zloupotreba. Izjave pojedinih neodgovornih lica iz manastira Sopocani imale su izuzetno negativne efekte na odnose. Nase opredeljenje je da jedino ako budemo osudjivali incidente u sopstvenom narodu, to moze imati efekta. Posle utakmice kadetknja reprezentacija Jugoslavije i Turske, Islamska zajednica je prva osudila ponasanje bosnjackih navijaca, vrlo ostro i rigorozno. Medjutim, kada se desio incident sa srpskim navijacima posle pobede jugoslovenske kosarkaske reprezentacije, nijedan gest osude nismo culi od SPC. Da li mi treba nase da osudjujemo i kad jesu i kad nisu krivi, a oni ce osudjivati samo nase. Tako ne moze.

Pre nekoliko dana oglasio se Odbor za zastitu ljudskih prava Raske oblasti sa konkretnim spiskom Srba koje su napali Bosnjaci, a to se poklopilo i sa ponovnim napadima i pucanjem oko manastira Sopocani koje nocu cuva policija. Da li je Islamska zajednica reagovala, pogotovo u duhu velikog praznika koji je u toku?
- Mi osudjujemo svaki atak na instituciju Crkve i na svako obelezje zbog verske i nacionalne razlicitosti. Ali, pre izjasnjavanja o tim dogadjajima o kojima sam ponesto cuo, bilo bi veoma vazno da policija izda zvanicno saopstenje sta se tacno dogodilo. Ako je doslo do svadje izmedju Bosnjaka i Srbina postoji mogucnost da je svadja bila na nacionalnoj osnovi, ali svadja moze biti i iz svakodnevnog zivota. Mislim da se prebrzo ide u javnost sa ocenama da je to sukob na nacionalnoj osnovi, cime se podgrejava situacija. Isti je slucaj u Sopocanima. Zelimo da imamo izvestaj policije kako bi znali da li je stvarno u pitanju napad na manastir ili nedolicno ponasanje izvesnih ljudi koji nisu uvazavali blizinu crkve. Obe stvari su neprihvatljive, ali nisu iste.
Verujem da srpski nacionalni faktor ovde ide pogresnom linijom raspaljivanja problema, njegovim isticanjem i definisanjem pre nego sto se utvrdi prava istina. Treba traziti nacin da se dodje do istine ne samo policijskim putem, nego i drugim oblicima, ako treba i zajednickim komisijama. Pitanje je i zasto takvih slucajeva nije bilo pre nego sto su se iskljucivo na sandzackim brdima kod manastira pojavili nekoliko desetina metara visoki krstovi. Cudi zasto su ti krstovi montirani iskljucivo u multietnickoj sredini, dok ih nema niti u Sumadiji, niti u drugim delovima Srbije. Upozoravao sam da je to provokativno za vecinsko bosnjacko stanovnistvo, ali dok nije doslo do incidenata to niko nije cuo. Mora se ici linijom uzrocnosti, a ne samo posledica.

Kako komentarisete rezultate istrazivanja britanskog Instituta za rat i mir u kome se tvrdi da se Srbi pod pritiskom pojacano iseljavaju sa ovih prostora u poslednje dve godine?
-To je evidentno, ali ima nekoliko razloga. To je osecaj ugrozenosti manjine koji postoji u svim situacijama. On se povecava u momentu kada odlazi neko ko se smatra nemilosrdnim zastitnikom srpskih interesa po svaku cenu, nezavisno od prava i pravde, a to je Milosevic. Medju tim ljudima koji odlaze veliki je broj onih koji su se negativno odnosili, cak i premlacivali bosnjacki narod u vreme Milosevica i sada se boje, jer znaju sta su radili. Naravno, postoji i ekonomski momenat. Cinjenica je da Srbin u Novom Pazaru prodavsi svoju kucu za 500.000 nemackih maraka, za polovinu tih para u Sumadiji moze da kupi bolju kucu i imanje, i jos toliko da mu ostane da zivi kako narod kaze "kao grof". Osim toga, ovde je tesko izdrzati atmosferu privredne konkurencije gde sitni ne mogu lako ekonomski da prosperiraju.

Kad ste pomenuli Milosevica kao nemilosrdnog zastitnika srpskog interesa, da li verujete da je on to zaista bio?
- Ne, licno mislim da je on je bio najveci neprijatelj srpskog naroda, ali je, nazalost, na nekoliko izbora dobio apsolutnu pobedu. Naravno, to je zasluga medijskog ispiranja mozgova, ali je i cinjenica da je u multietnickim sredinama njegov uticaj, nazalost, bio najveci. I zbog toga su odnosi delom takvi kakvi jesu.
 

Oni žele da ustima svojim utrnu Allahovo svjetlo, a Allah želi vidljivim učiniti svjetlo Svoje, makar ne bilo po volji nevjernicima!
Da li se Islamska zajednica Sandzaka ogradila od delovanja Muslimanskog omladinskog kluba koji deluje u okviru Mesihata, a pripisuju mu se pretnje clanovima nevladinih i zenskih organizacija u Novom Pazaru, slucaj "Kulturnog konterjnera", kao i deljenje letaka protiv hriscana?
- Ponasanje MOK dosad nijednim gestom nije izaslo izvan propisa islama i normativnih akata Islamske zajednice. Letke u kojima se govori protiv hriscana deljeni su pre sedam-osam meseci i potpisala ih je Aktivna islamska omladina. Ta organizacija ovde ne postoji. Postoji u Bosni i ocito je neko letke proturao ilegalno. Islamska zajednica se ogradjuje od toga. Sto se tice pretnji, neka ti ljudi daju dokaze ko je pretio. MOK je deo Islamske zajednice i zelim da se meni daju dokazi pojedinacno o pretnjama. "Kulturni kontejner" je nesto sasvim drugo i povodom toga MOK je dao saopstenje za javnost u kome je osudio izvesne aktivnosti u tzv. "Kulturnom kontejneru". Oni koji su se nasli pogodjeni zatosto jedna mala organizacija ima jaci uticaj od akcije iza koje "stoje 54 evropske zemlje", izdali su pretece saopstenje u kome se porucuje ko nije za kontejner, on je protiv cele Evrope.
To je arogantan odnos onih koji dodju sa strane i misle da smo mi neka beda kojoj treba deliti kulturu i pamet. U nacelu Evropske organizacije ocito zele dati doprinos pozitivnim demokratskim trendovima kod nas, ali u ovom slucaju je ocito bio u pitanju los izbor organizatora projekta koji su se lose snasli i svoj neuspeh pokusali opravdati napadajuci oni koji drugacije misle. Da bi se ovakvi projekti uspesno realizovali, potrebno je poznavati tradiciju i mentalitet naroda ili se konsultovati sa onima koji pripadaju tom narodu i koji im u tome zele pomoci. Istina je i da neko zeli da profitira iz "atmosfere 11. septembra", jer je to sada "zapaljiv" materijal. Ako neko ima muslimansku pripadnost, pa je jos protiv "Kontejnera" iz Evrope, odmah ispada je fundamentalista. To je nekorektno.
 

U Evropi hriscanstvo ugrozenije od islama

Kako ce ubuduce muslimanske manjine biti prihvacene u hriscanskoj Evropi?
- Sve zavisi koliko ce Evropa biti dosledna sopstvenim vrednostima. Ukoliko bude dosledna principu demokratije i ljudskih prava, prava manjina, kulturnih i individualnih sloboda, onda nece imati nikakvih problema. Prihvatice da se neko razlicitkulturno i verski sasvim normalno razvija u evropskom okruzenju. Ne slazem se sa tvrdnjama da je evropski identitet hriscanski. Od Francuske revolicije na ovamo, na sceni je agresivni sekularizam koji je u sustini kulturna i svilena varijanta komunizma, odnosno materijalizma. Zato smatram da je u Evropi hriscanstvo, cak, ugrozenije nego islam. Islam zaokruzuje celokupan drustveni program. Mi imamo molitvu pet puta dnevno i onaj ko to prihvati spasen je od izazova i nasrtaja sekularizma. Hriscanstvo je tu mnogo manje zasticeno, jer se fokusiralo na duhovnu dimenziju i nema mehanizme zastite svojih vrednosti, od individue preko porodice do zajednice.
Put Evrope je put demokratije. To je neminovno i to je sansa za izgradnju zajednicke buducnosti. Mozda je nekome gorko da proguta "pilulu" da ce se i zastava Turske zavioriti medju evropskim zastavama, ali to su oprecenja koja treba da se prevazidju.
 

                          _______________________________________

Wattwil,  01.11.2003                                                      

                                         Popis stanovništva u crnoj gori

                                                            Rožaje

                                 Prema nezvaničnim rezultatima popisa stanovništva u Rožajama se je naveći dio gradjana izjasnlo da pripada Bošnjačkoj nacionalnosti - preko 80%.
Nešto je drugačija situacija što se jezika tiče gdje se za Bosanski jezik izjasnilo ok 53% a za bošnjački oko 18%.

Prema evidenciji komisije 5003 gradjanina koji se nalaze u inostranstvu nije iskoristilo pravo izjasnjavanja na ovom popisu.

Od ukupno 27096 popisanih stanovnika, 22512 su se izjasnili kao Bosnjaci (83.48%), 1680 kao Muslimani (6.20%), 1190 kao Albanci (4.39%), 916 ka Srbi (3.38%), 405 kao Crnogorci (1.49%), 73 (0.27%) pripadaju ostalim nacionalnostima, dok se 320 nije oprijedilo.
Nacionalna pripadnost je prikazana na grfiku:
Sto se tice jezika od 27073, 14478 govori Bosanskim jezikom, 4795 Bosnjackim, 4525 Crnogorskim, 2175 Srpskim i 1100 Albanskim.
                                         

                                                  Crna Gora-cijela

Podacima prema vjerskoj pripadnosti jos uvijek ne raspolazemo, ali se na osnovu predhodnih podataka moze pretpostaviti da muslimana ima oko 26 hiljada ili prko 90 odsto, sto govori da se struktura od 1991. godine u nasem gradu nije znacajnije mijenjala. Moze se slobodno reci da se Rozaje po toleranciji i medjusobnom uvazavanju prpoznaje. Treba istaci da oko pet hiljada ljudi koji su na privremenom radu u inostranstvu nije uslo u rezultate popisa.

Rezultate na republickom nivou cemo objaviti naknadno.

 Crna Gora, prema juče objavljenim preliminarnim rezultatima popisa, ima   616. 258 stanovnika u 190.391 domaćinstvu i 252.643 stana. Ovo je saopštio na jučerašnjoj konferenciji za novinare Rajko Laković, pomoćnik direktora republičkog zavoda za statistiku. On je pojasnio da je u preliminarnim rezultatima iskazano samo stanovništvo u zemlji, dok će lica koja su u inostranstvu i raseljena biti obuhvaćena u daljoj obradi podataka.
- Popisom su obuhvaćeni naši građani u inostranstvu, članovi njihovih porodica koji žive sa njima. Broj lica upisanih sa ovim razlogom odsutnosti je 53.243. Takođe, popisano je i 13.521 raseljeno lice sa Kosova i Metohije koji borave u našoj Republici, kao i 744 strana državljanina. U domaćinstvima koja drže stoku u Crnoj Gori prilikom popisa prijavljeno je 7.517 konja, 87.563 goveda, 159.096 ovaca, 35.007 svinja, dok je živine prijavljeno 271.915 - rekao je između ostalog Laković. NJegovo iznošenje preliminarnih rezultata naišlo je na otvoreno negodovanje i brojna pitanja prisutnih novinara. Većina prisutnih predstavnika medija zapitala se da li je republičkom zavodu važnije da utvrdi koliko u Crnoj Gori ima stoke i kuća nego kakva je nacionalna struktura stanovništva, oko koje se, posebno tokom popisa, "lome koplja" među političarima i građanima. Na konferenciji se čulo i mišljenje da će odlaganje objavljivanja podataka o tri ključna pitanja "podgrijati" sumnje u regularnost samog popisa, što su čelni ljudi Monstata negirali ističući da će podatke o nacionalnoj strukturi, jeziku i vjeroispovijesti objaviti 20. decembra ove godine.
- U odnosu na podatke popisa iz 1991. godine broj stanovnika Crne Gore veći je za 4,23 odsto. Porast broja stanovnika zabilježen je u devet opština, u jednoj je isti kao na prethodnom popisu, a u 11 opština taj broj je manji. U odnosu na prethodni popis broj stoke i živine u republici bilježi pad. Tako je broj goveda smanjen za 29 odsto, ovaca 52,82 odsto, živine 18,43 i konja 35,4 odsto - rekao je Laković, dodajući da je primjetan rast broja stanovništva u gradskim sredinama.
Preliminarni rezultati obiluju karakterističnim podacima. Tako je, između ostalog u Tivtu "popisan" samo jedan konj, u Budvi šest, dok ih, recimo, u Bijelom Polju ima 1.213. Interesantno je da je u Tivtu evidentirano najmanje goveda - 82, dok je najviše u Bijelom Polju - 13.121. Svinja je najmanje na Žabljaku - 36, a najviše u Podgorici - 9.687. Najmanji broj živine evidentiran je u Tivtu - 1.540, a najveći u našem glavnom gradu - 41.104.

O tome koliki je broj stanovništva po vjerskoj i nacionalnoj strukturi za dugo će ostati tajna i nikada neće biti odraz stvarnih snaga iz razloga nekorektnosti i krajnje velike kampanje protiv Bošnjaka. Svakako realno bi bilo očekivati a na osnovu svih do sada sprovedenih anketa  da će broj Bošnjačkog stanovništva u c.gori prelaziti 21 % i ako je veliki broj pripadnika Bošnjačkog naroda pod raznim pritiscima morao se izjasniti kao "Musliman" po nacionalnosti a i veliki se broj cigana-roma sa Kosova pisao kao Muslimani samo da bi poremetili i podijelili pripadnike Islama-Bošnjake u dva korpusa. Što će u mnogome poremetiti i to visokoprocentualno pravi odnos nacionalno-vjerske strukture stanovništva u c.gori. Poznato je a to i pripadnici romske zajednice u c. gori kao i oni romi koji su iz Kosova pobjegli i u c.gori našli skrovište da su za pisanje kao "Musliman" dobijali podobra materijalno-novčana sredstva, oni i sami to pričaju i ni od koga to ne kriju, a sve je to pod pokrovioteljstvom t.z. matice Muslimanske c.g. i nekih predstavnika vlade.Preostaje nam samo da sačekamo konačne rezultate koji se najavljuju za:

    Do 20. decembra i podaci o nacionalnoj strukturi

Direktor Montstata Ilija Stanišić je rekao da će do 20. decembra biti objavljeni i podaci o nacionalnoj i vjerskoj strukturi, kao i o jeziku stanovništva u Crnoj Gori. Tokom sljedeće godine objavićemo konačne rezultate po svim pitanjima koje je popis stanovništva, domaćinstava i stanova obuhvatio, kazao je Stanišić. On je podsjetio da su građani Crne Gore tokom kampanje koju je Montstat realizovao u saradnji sa profesionalnom PR agencijom äPRISMA-koroprativne komunikacijeö, upoznati sa svim bitnim elementima za sprovođenje popisa.

Stanovništvo u zemlji Stoka i živina

2003. 1991. apsolutni indeks domaćinstva stanovi konji goveda ovce svinje živina
porast-pad 1991= 100
 

1991-2003.
Crna Gora 616258 591269 24989 104,23 190391 252643 7517 87563 159096 35007 271915
Andrijevica 5697 6552 -855 86,95 2017 2925 452 2112 3377 910 5547
Bar 39688 34282 5406 115,77 13849 25070 66 1709 1830 733 11000
Berane 34791 37473 -2682 92,84 10638 12174 953 7151 13166 2815 22398
Bijelo Polje 49773 54437 -4664 91,43 14003 15184 1213 13121 22082 2291 26041
Budva 15671 11538 4133 135,82 5545 13178 6 82 313 60 4550
Danilovgrad 16270 14573 1697 111,64 5028 6847 197 2778 5086 3927 26049
Žabljak 4181 4900 -719 85,33 1355 2829 141 2553 4432 36 4562
Kolašin 9871 11044 -1173 89,38 3203 4720 448 3068 5566 363 8809
Kotor 22640 22112 528 102,39 7481 10453 27 431 515 535 9128
Mojkovac 10007 10725 -718 93,31 2914 3555 396 2883 3350 368 4258
Nikšić 75076 73878 1198 101,62 21534 24042 802 10753 20661 9469 39798
Plav 14042 15684 -1642 89,53 4727 4959 631 4110 10317 531 9211
Plužine 4269 5219 -950 81,80 1349 2146 310 3213 9775 240 4250
Pljevlja 35724 39188 -3464 91,16 11392 13325 565 12537 21150 804 14078
Podgorica 168600 145696 22904 115,72 50882 57500 448 7402 9874 9687 41104
Rožaje 22341 22330 11 100,05 5583 5716 76 5873 6468 131 6386
Tivat 13404 11146 2258 120,26 4644 7409 1 82 326 275 1540
Ulcinj 20003 19667 336 101,71 6178 11098 51 3151 5183 329 23192
Herceg Novi 32889 27006 5883 121,78 11303 18449 67 631 997 646 4038

 

Hadži Izet Osmanović

                       __________________________________                                              

                                            Vijesti iz Domovine

Novi Sad, 8 Avgust 2003

Sandžačkog Muftiju Muamer ef. Zukorlića u posjet primio Nenad Čanak

Novi Sad, 8. avgust - Predsednik Skupštine AP Vojvodine Nenad Čanak primio je danas predsednika Mešikata Islamske zajednice Sandžaka, muftiju Muamera ef. Zukorlića sa saradnicima. U razgovoru je bilo reči o potrebi da principi tolerancije, zaštite manjina i ličnosti pojedica kao i poštovanja duha različitosti budu civilizacijski osnov odnosa u Srbiji, Vojvodini i Sandžaku.
Predsednik vojvodjanske Skupštine izrazio je svoje uverenje da će novi Ustav Srbije biti temelj i pravi okvir za decentralizaciju, demokratizaciju i nacionalizaciju    i versku toleranaciju u čitavoj zemlji. Pravo na slobodno ispovedanje vere je kao i pravo na slobodu izbora, jedna od najvažnijih tekovina tolerantnog i otvorenog društva, kao i pravo na upotrebu sopstvenog imena i jezika. U duhu takvih principa, neosporno je i pravo pripadnika islamske veroispovesti u Vojvodini na ispovedanje svoje vere i njihovo slobodno organizovanje i udruživanje. Skupština Vojvodine će predložiti da u službenu upotrebu bude uveden i romski jezik, kako bi još jednom potvrdila svoju politiku zaštite prava svakog svog gradjanina i svake od vojvodjanskih nacionalnih zajednica. U razgovoru je bilo reči i o značaju škola i visokoškolskih institucija u očuvanju nacionalnog identiteta i duha otvorenosti, uvažavanja i tolerancije. Predsednik Čanak pozvan je da kao predsednik Saveta novosadskog Univerziteta poseti Univerzitet u Novom Pazaru.

Saopštenje za javnost

Na Drugom Bosnjackom saboru, koji je odrzan prije tacno 10 godina u Sarajevu, 28. 09. 1993. godine, sastali su se legitimni predstavnici bosnjackog naroda iz cijelog svijeta. Na ovom zasijedanju postignut je koncenzus o najbitnijim pitanjima za bosnjacki narod.
Na Saboru je donesena odluka o vracanju u sluzbenu upotrebu nacionalnog naziva Bosnjak i jezik Bosanski.
U skladu sa tom odlukom Bosnjacko nacionalno vijece Sandzaka je uputilo zvanican zahtjev svim drzavnim organima u tadasnjoj SRJ, a skupstine opstina Novi Pazar, Sjenica i Tutin, u kojima Koalicija Lista za Sandzak ima vecinu, donijele su odluke o sluzbenoj upotrebi jezika i pisma.
 

Novi Pazar, Informativna sluzba
29.09.2003.godine

Saopstenje za javnost

Predsjednik Izvrsnog odbora Bosnjackog nacionalnog vijeca za Srbiju i Crnu Goru, Esad Dzudzevic uputio je pismo ministru policije Srbije, Dusanu Mihajlovicu u kojem je izrazio protest zbog ponasanja policije prema legitimnim predstavnicima bosnjackog naroda.

U pismu se, pored ostalog, kaze:
"Zelimo da Vas obavijestimo da su sluzbenici pogranicne policije dana 21. septembra 2003.godine, u 14:00 casova pri izlasku iz zemlje i 24. septembra 2003.godine u 19:10, pri povratku u zemlju, na aerodromu Surcin u Beogradu, zloupotrebili svoj polozaj i ovlascenja u smislu provociranja dr Sulejmana Ugljanina, predsjednika Bosnjackog nacionalnog vijeca za Srbiju i Crnu Goru.
Iako je upoznata o kome se radi, granicna policija je na ocigled ostalih putnika, sa izuzetkom izvsila dodatnu kontrolu dokumenata Predsjednika Bosnjackog nacionalnog vijeca, dr Sulejmana Ugljanina u smislu provjere da li se nalazi na listi osoba za kojima policija traga.
Takvo ponasanje policije MUP-a Srbije predstavlja atak na dostojanstvo licnosti predsjednika Bosnjackog nacionalnog vijeca i uvredu za bosnjacki narod. Obzirom da se radi o covjeku najzasluznijem za ocuvanje mira u Sandzaku, te izgradnji i unapredjenju medjunacionalnog povjerenja u ovoj visenacionalnoj drzavi, ovakvo ponasanje policije prema njemu predstavlja losu poruku Bosnjacima u ovoj zemlji."

Novi Pazar, Informativna sluzba
27. 09. 2003.g.
 

Saopštenje za javnost

U subotu, 13. 09. 2003. godine u Novom Pazaru, odrzana je konstitutivna sjednica Bosnjackog Nacionalnog Vijeca, izabranog na Elektorskoj skupstini 06. 09. 2003. godine.
Bosnjacko Nacionalno Vijece je najvise predstavnicko nacionalno tijelo Bosnjaka koji zive u Sandzaku, Srbiji i Crnoj Gori i dijaspori i broji 35 clanova.
Bosnjacko Nacionalno Vijece je jednoglasnom odlukom izabralo za Predsjednika Vijeca dr Sulejmana Ugljanina.
Za potpredsjednike Vijeca izabrani su: dr Amer Halilovic iz Rozaja, prof. Vasvija Gusinac iz Novog Pazara, Bajram Omeragic, dipl. politikolog iz Novog Pazara, dr Izudin Hadzagic iz Beograda.
Za predsjednika Izvrsnog odbora Vijeca izabran je Esad Dzudzevic, dipl. sociolog iz Tutina.
Za predsjednika Elektronske Vlade Vijeca izabran je mr Esad Salihovic iz Novog Pazara.
Vijecnici i funkcioneri Vijeca polozili su svecanu zakletvu.
U Vijecu je zastupljeno 28 muskaraca i 7 zena.
Obrazovna struktura Bosnjackog Nacionalnog Vijeca je sljedeca: sa visokom strucnom spremom 28, od toga doktora nauka 3, magistar 1, lekara 5, prosvjetnih radnika 6, inzinjera 4, politikologa 3, pravnika 3, ekonomista 2, sociolog 1, sa visom strucnom spremom 3 i srednjom strucnom spremom 4.

Novi Pazar, Informativna sluzba
15. 09. 2003.g.
 

 Saopštenje za javnost

U Subotu, 06.09.2003.godine u Novom Pazaru, u organizaciji Savezne Vlade - Ministarstva za ljudska i manjinska prava, u prisustvu predstavnika Organizacije za Evropsku sigurnost i saradnju (OEBS), predstavnika Visokog komesara za manjine, Posmatracke misije Evropske unije, te velikog broja domacih i stranih gostiju, odrzana je Elektorska skupstina na kojoj je izabran Bosnjacki nacionalni savjet.
Od 352 prijavljena 217 elektora je pozvalo Ministarstvo za ljudska i manjinska prava, i u radu Elektorske skupstine ucestvovalo je 203. elektora.
Elektorska skupstina je izabrala Bosnjacki nacionalni savjet od 35 clanova.
Bosnjacki nacionalni savjet je izabran tajnim glasanjem. Glasalo je 199 elektora, Za listu se izjasnilo 194 elektora, pet listica je bilo nevazecih.
U Bosnjacki nacionalni savjet su izabrani:
1. dr Sulejman Ugljanin iz Novog Pazara,
2. Vasvija Gusinac, prof. engleskog jezika i knjizevnosti, iz Novog Pazara
3. Esad Salihovic, magistar menadzmenta, iz Novog Pazara
4. Bajram Omeragic, dipl. politikolog, iz Novog Pazara
5. Esad Dzudzevic, dipl. sociolog, iz Tutina
6. Zekirija Dugopoljac, prof. geografije, iz Novog Pazara
7. Mirsad Hodzic, tekstilni inzenjer, iz Sjenice
8. Semsudin Kucevic, dipl. politikolog, iz Tutina
9. Ismet Mahmutovic, dipl. ing. geodezije, iz Sjenice
10. Omer Hajradinovic, dipl. ing. saobracaja, iz Sjenice
11. Nafija Taric, hemijski tehnicar, iz Sjenice
12. Kurtan Kurtanovic, teolog iz Tutina
13. dr Sevda Habibovic, specijalista, ginekolog, iz Tutina
14. Aziz Hadzifejzovic, diplomirani ekonomista, iz Prijepolja
15. Dzemail Halilagic, novinar, iz Priboja
16. prof. dr. Sefket Krcic, doktor filozofije, iz Plava
17. dr Dzeva Memic, neonatolog, iz Novog Pazara
18. dr Izudin Hadzagic, doktor medicinskih nauka, iz Beograda
19. doc. prof. Izet Fetahovic, iz Beograda
20. Kadrija Beganovic, dipl. tehnicar iz Prijepolja
21. Hadija Jakupovic, administrativni menadzer, iz Novog Pazara
22. Zakira Baltic Smailovic, dipl. pravnik, iz Novog Pazara
23. prof. Mevljuda Melajac, knjizevnik, iz Novog Pazara
24. ak. slikar Dzengis Redzepagic, iz Novog Pazara
25. Muharem Kolasinac, biznismen, iz Novog Pazara
26. Harun Hadzic, dipl. pravnik, iz Rozaja
27. Hazbija Kalac, dipl. ecc iz Rozaja
28. Alija Matovic, dipl. politikolog, iz Rozaja
29. dr Amer Halilovic, pneumoftiziolog, iz Rozaja
30. Avdo Gorcevic, dipl. ing. masinstva, iz Bijelog Polja
31. Asim Skrijelj, prof. filozofije, iz Berana
32. Redzep Kurbardovic, dipl. pravnik, iz Rozaja
33. Mirsad Dzudzevic, biznismen, iz Rozaja
34. Skender Redzepagic, prof. matematike, iz Plava
35. Rafet Husovic, prof. matematike, iz Rozaja

Novi Pazar, Esad Dzudzevic
08.09.2003.godine Predsjednik Elektorske skupstine
 

Saopštenje za javnost

Danas je odrzana sjednica Organizacionog odbora za pripremu Elektorske skupstine Bosnjackog nacionalnog savjeta na kojoj je sa zadovoljstvom konstatovano da su se, nakon dopisa Ministarstva za ljudska i manjinska prava kojim su potvrdjeni mandati za elektore, stekli svi zakonom predvidjeni uslovi za odrzavanje Elektorske skupstine 06. 09. 2003. godine, u Novom Pazaru.
Organizacioni odbor je konstatovao da svakodnevno pristizu prijave gostiju i cestitke povodom odrzavanja Elektorske skupstine od pojedinaca, institucija i predstavnika Medjunarodne zajednice.
Konstatovano je dalje, da sve tehnicko administrativne pripreme se odvijaju u najboljem redu i onako kako je planirano.
Narocito je znacajno da je Ministarstvo za ljudska i manjinska prava Srbije i Crne Gore juce potvrdilo Organizacionom odboru da su do sada status elektora stekli, pored ostalih i predstavnici devet najjacih i najuticajnijih stranaka u Sandzaku i vise nevladinih organizacija i nacionalnih insitucija.

U Novom Pazaru, Organizacioni odbor
02.09. 2003.godine predsjednik
Esad Dzudzevic

 

SAOPŠTENJE ZA JAVNOST

Povodom odrzavanja 40. jubilarnih Sandzackih igara, predsjednik Bosnjackog Nacionalnog Vijeca Sandzaka dr Sulejman Ugljanin uputio je pismo clanu Predsjednistva BiH g-dinu Sulejmanu Tihicu, u kome se pored ostalog kaze:
"Polazeci od nase obostrano izrazene zelje i potrebe za uspostavljanjem institucionalne saradnje sandzackih institucija sa odgovarajucim institucijama u Bosni i Hercegovini zasta postoji pravni osnov i izrazena spremnost u potpisanim medjudrzavnim sporazumima i protokolima o saradnji izmedju SRJ - Srbije i Crne Gore i BiH, zelim skrenuti Vasu paznju na odrzavanje 40. jubilarnih Sandzackih sportskih igara koje ce se ove godine odrzati u Sjenici od 24-28 Jula.
To je velika sportska manifestacija na kojoj aktivno ucestvuje na takmicenju u proseku oko 1.500 sportista iz svih gradova Sandzaka, susjednih opstina iz Srbije i Crne Gore, Austrije, Njemacke, Francuske, Svajcarske i Turske. Ranije su na ovim igrama ucestvovali i sportisti iz Bosne i Hercegovine.
37. Sandzacke igre su odrzane u Foci 1991.godine, pa je potom bio prekid do 2001.godine, kada su obnovljene u Novom Pazaru, gdje su odrzane 38. Sandzacke igre sa 1231 ucesnika. 2002.godine su odrzane 39. Sandzacke igre u Tutinu sa 1228 ucesnika. Ove godine u Sjenici, u periodu od 24-28 Jula bice odrzane 40. Sandzacke igre.
Sandzacke igre su postale vazna i ozbiljna institucija gdje su do detalja utvrdjena sva pravila. Ucesce na sandzackim igrama se prijavljuje preko opstinskih ili republickih sportskih ustanova. Broj ucesnika i starosna dob nije ogranicena.
U okviru potpisanih sporazuma i protokola o saradnji BiH i SRJ pozivamo Vas da preko Vasih opstinskih, kantonalnih, ili federalnih sportskih institucija uputite mlade iz BiH da uzmu ucesce na ovom velikom sportskom nadmetanju. U toku sva cetiri dana koliko traje ovo nadmetanje odvijaju se i kulturne manifestacije kulturnih drustava iz raznih dijelova zemlje i svijeta".
Pismo slicne sadrzine uputio je i predsjedniku Asocijacije mladih u BiH, gospodinu Senadu Sepicu.

Novi Pazar Informativna sluzba
09.07.2003.godine Hadija Jakupovic
 

Saopštenje za javnost

Danas je u Novom Pazaru Predsjednik Bosnjackog Nacionalnog Vijeca Sandzaka primio Drugog sekretara Poljske ambasade, gospodju Dlugokecka Renatu i savjetnika Poljskog ambasadora gospodina Bilski Henrika.
Poljski diplomati su izrazili veliko interesovanje za politicku i ekonomsku situaciju i polozaj Bosnjaka u Sandzaku.
U razgovoru je dogovoreno da se posredstvom Ambasade Poljske i Lokalne samouprave u Novom Pazaru povezu Poljski i Sandzacki biznismeni kako bi se pospjesila uzajamna ekonomska saradnja. Uz to je obostrano izrazena potreba da institucije kulture u Poljskoj uspostave kulturnu saradnju sa slicnim institucijama u Sandzaku.
Predsjednik Ugljanin je upoznao delegaciju sa trenutnom politickom i ekonomskom situacijom u Sandzaku i izrazio zadovoljstvo da se predstavnici Poljske interesuju za Sandzak.
Predsjednik Bosnjackog nacionalnog vijeca Sandzaka u razgovoru je upoznao goste sa problemima koje imaju Bosnjaci u ostvarivanju individualnih i kolektivnih nacionalnih prava i aktivnostima Bosnjackog nacionalnog vijeca Sandzaka na rjesavanju ustavno-pravnog statusa Bosnjaka i statusa Sandzaka.
Predsjednik Ugljanin je ukazao na kolonijalisticki odnos drzavnih organa prema Bosnjacima Sandzaka, i ilustrovao kroz odnos Vlade prema Lokalnoj samoupravi u sandzackim opstinama i u odnosu na rjesavanje statusa Bosnjaka.
Predsjednik Bosnjackog nacionalnog vijeca Sandzaka je zamolio goste da u kontaktima sa predstavnicima saveznih i republickih vlasti i predstavnicima Medjunarodne zajednice skrenu paznju na ovu problematiku.

Novi Pazar, Informativna sluzba
03.07.2003.godine Hadija Jakupovic
 

Saopštenje za javnost

Ambasador Republike Makedonije u Beogradu gospodin Viktor T. Dimovski prilikom svoje posjete Sandzaku posjetio je danas predsjednika Bosnjackog nacionalnog vijeca Sandzaka dr Sulejmana Ugljanina.
U prijateljski otvorenom razgovoru, pored nezaobilazne teme o polozaju Bosnjaka u Republici Makedoniji razmatrana su i mnoga pitanja koja predstavljaju pozitivne dodirne tacke i dobar osnov za saradnju na svim poljima.
Predsjednik BNV Sandzaka dr Sulejman Ugljanin je pozitivno ocijenio reforme u smislu priblizavanja evropskim standardima kada su u pitanju manjinski narodi.
U tom smislu upoznao je Ambasadora Republike Makedonije sa zalaganjem Bosnjackog nacionalnog vijeca Sandzaka za rjesavanje Ustavno-pravnog statusa Bosnjaka i statusa Sandzaka sa perspektivom clanstva u Skupstini Evropskih regija.

                                                         Sannapress

 

Kontakt e-mail